Sil.Sof

Αρμονική Ουτοπία Harmonious Utopia Εναρμόνιση με τη Φύση - Μια εντέλει ουτοπία Το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, ενώ οι ηλίθιοι γεμάτοι αυτοπεποίθηση —Charles Bukowski Ο ανθρωπος πρέπει να ζει εναρμονισμένος με τη Φύση - να μη χάνει δηλαδή ποτέ την ιδιότητα του σαν δημιούργημα και ύψιστο συστατικό αυτής. Φαντάσου ένα ποτάμι: νερά που κυλούν γάργαρα και καθαρά, κρυστάλινα - με το απαλό βουητό τους από το αεράκι που κινεί τα φύλλα των παρόχθιων δένδρων και θάμνων, ιτιών που το αγγίζουν γέρνοντας να δροσιστούν, πουλιών που κατεβαίνουν ριπίζοντας τις σταγόνες του νερού απ' το ράμφος τους. Χωράφια πιο πέρα, αγροί με τα πολύτιμα για τον άνθρωπο σπαρτά τους. Cry me a River - Justin Timberlake 💛 💛 💛 Από τη μια όχθη το ειδυλλιακό τοπίο ξεδιπλώνει τις εικόνες του, χαρά των ματιών. Στην αντίπερα όχθη όλα τα προβλήματα του ανθρώπου - από τα πιο μικρά οικονομικές δυσχέρειες, ακρίβεια, ένας πόνος στο σώμα κάποιου όργανου του, αυτί, δόντι, γόνατ...

Ωραίος Πλανήτης Arenal Volcano - Κόστα Ρίκα Beautiful planet Κάθε μέρα που περνάμε σ' αυτόν τον όμορφο πλανήτη, είναι ακόμη μια ευκαιρία να σκεφτούμε το πόσο η βιοποικιλότητα είναι τόσο σημαντική στο ρόλο της εξέλιξης της ανθρωπότητας και τη συνέχεια τη ζωής. Η βιοποικιλότητα είναι η ολοκληρωμένη ποικιλία της ζωής σε όλες της τις εκφάνσεις - από τα βακτήρια και τα είδη στο οικοσύστημα στο σύνολο του, όπως τους κοραλιογενείς βράχους, τα τροπικά δάση, τα περιβάλλοντα των ωκεανών και πολλά ακόμη. Το νερό, η τροφή, τα φάρμακα, τα ενδύματα, η κατοικία και οι ενεργειακοί πόροι, εξαρτώνται από τα υγιή οικοσυστήματα. Δρόμος σε χωράφια Οι τρεις άξονες πάνω στους οποίους ο άνθρωπος καθορίζεται που ορίζουν το πλαίσιο των κυρίων και βασικών του αναγκών ξεχωρίζοντας την  βιοποικιλότητα  από την οποία πηγάζουν οι sine qua non ανάγκες του, είναι: η Στέγη (ασφαλής), η Ένδυση (ο ρουχισμός ως ανάγκη και ως στοιχείο της εμφάνισης του) και η  Τροφή ως αναπόσταστο στοιχείο της επιβίωσης τ...

Lightness sensations Red Spotted Purple Astyanax on Sedum Autumn Joy Κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία της πεταλούδας με τα φτερά της να γυαλοκοπούν απλωμένα στα ροζ ανθάκια αντιλαμβάνεσαι την απόλυτη αίσθηση της ελαφράδας. Απαλός ο γαλάζιος ουρανός, τυλιγμένα τα ανάρια άσπρα σύννεφα σ' ένα ελαφρύ ανεπαίσθητο θα έλεγες αεράκι. Πέρα απλώνεται η πλαγιά κατρακυλώντας ως τη βραχώδη γραμμή του τέλους του εδάφους. Η εξοχή - πόσες χαρές κρύβει κι όμως στέκεται κρυμμένη από τα μάτια μας απορροφημένοι καθώς είμαστε σε μια επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα. Και πόσα μυστικά! Τι να ψιθυρίζει η πεταλούδα στο λεπτό άνθος; " Ζήλεψα την ομορφιά σου, εγώ η φανταχτερή πεταλούδα που όμοια της δεν θα συναντήσεις. Το χρώμα σου τόσο απαλό ταιριάζει με τα βαθυκόκκινα φτερά μου...  Βασίλισσα είμαι των φτερωτών του κάμπου, θαυμάζοντας να πλησιάζω τα λουλούδια - εκεί πάντα βρίσκομαι να κυνηγάω τις οσμές, τα χρώματα, μέσα στα τιτιβίσματα των πουλιών ..." Και όμως οι άνθρωποι σε αντίθεση με τ...

Στο Ένα (1) βρίσκεται το Απόλυτο Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον άνθρωπο είναι να πιστέψει σε ένα ιδανικό ανώτερο από το ΕΓΩ του: Νίκος Καζαντζάκης Παρατηρώντας τη Δημιουργία —τον ήλιο, το φεγγάρι, τον έναστρο ουρανό, τα βουνά και τις πεδιάδες, τα ζώα - τα σπίτια, τους κήπους τις αυλές, τα λουλούδια και τα δένδρα, τη θάλασσα τις ακτές, τα πλοία και τους φάρους —τέλος πάντων όλα όσα συνθέτουν το πολύχρωμο, πολυδιάστατο όραμα που ανοίγεται στα μάτια μας, νομίζουμε πως αυτό είναι το κέντρο μέσα και γύρω από το οποίο, κινούνται όλα τα έμψυχα και άψυχα —(τρόπος του λέγειν, καθώς όλα έχουν ψυχή: εκείνην της Υπέρτατης Αρχής!) —δημιουργήματα. Όλα νομίζουμε πως συμβαίνουν στη Γη και σε όλα όσα κινούνται επάνω σ' αυτόν τον πλανήτη, όπου υπάρχουμε και εμείς ως έμψυχα, νοήμονα όντα. Όμως αυτό είναι άλλη μια πλάνη που προέρχεται από την άγνοια μας! Γιατί στο 1 από το οποίο πηγάζουν όλα αυτά δεν είναι η Γη - δηλαδή εμείς οι άνθρωποι και όσα αντικρίζουμε ή δημιουργούμε, αλλά η Δημιουργική Αρ...

Η θλίψη του Αποχωρισμού Κλεψύδρα του Χρόνου " Αυτό που που στενοχωρεί περισσότερο στη ζωή μου, είναι πως όταν θα κλείσω τα μάτια μου, αυτός ο υπέροχος κόσμος - τα δένδρα και τα πουλιά, ο ήλιος, ο αέρας που μπαίνει στο δωμάτιο, όλα όσα αντικρύζω κάθε μέρα και με γεμίζουν χαρά, θα χαθούν για πάντα! " Αυτή η φράση περνούσε τα τελευταία χρόνια κάθε μέρα απ' το νου της... Κάποιες φορές αυτά τα στενάχωρα λόγια τα έλεγε σε μένα. Την άκουγα με συντριβή να μιλάει για τον αναπόφευκτο δρόμο που την περίμενε... Και ήταν σα μια Ύστατη Εξομολόγηση. Ο Krishna - ο Θεός, ο Υπέρτατος Δημιουργός λέει πως αυτός ο Κόσμος μας δόθηκε - δεν είναι δικός μας και ότι θα πρέπει να τον απολαμβάνουμε με Απόσπαση. Όμως η θλίψη του Αποχωρισμού απ' αυτόν γεμίζει την ανθρώπινη καρδιά απερίγραπτη συντριβή και στενοχώρια . Hare Krishna Mandra (Μάχη του Kuruksetra /Bhagavad Gita)