Άκου τα πουλιά

Άκου τα πουλιά

Πουλιά του Παραδείσου

🐦 Listen to the birds

Τι κι αν η τσέπη σου είναι άδεια, άκου τα πουλιά Τι κι αν οι φίλοι σε ξεχάσαν Άκου τα πουλιά Τι κι αν εκείνοι που ήθελες να δεις λείπουν διακοπές, η ζέστη στοιχειώνει τα σπίτι, το φαγητό ήταν ακριβό και καθόλου νόστιμο, άκου τα πουλιά!

Τίποτε δεν έχει σημασία, καθώς όλα έρχονται και παρέρχονται: η ζέστη, οι φίλοι, οι χαρωπές συναναστροφές, η θάλασσα με τον ανάερο παφλασμό του καλοκαιριού, το φωτισμένο δενδράκι των Χριστουγέννων, το φωτεινό πρόσωπο της μητέρας, τα παλιά ταξίδια που ονειρεύτηκες και άλλα που έζησες, η ερωτευμένη ματιά του προ ολίγου αγνώστου ανθρώπου, τα βιβλία με τις σελίδες, όπου συγγραφείς σε μυούσαν στα πάθη τους. Όλα είναι παροδικά...

Τι κι αν βγήκες και ήσουν όχι εκείνος που θα 'θελες - στολισμένος με ακριβά ενδύματα, λουσμένος με τα αρώματα που κοίταζες στα ράφια των μυροπωλείων και δεν μπορούσες να αγοράσεις - αρκόσουν στο δείγμα, μια μεθυσική πνοή μέσα από τις εικόνες των πιο μακρινών ονείρων σου, χοροί που τέλειωσαν και δεν άφησαν παρά μια χαρακιά στη μνήμη, άκου τα πουλιά.

Όλα κείτονται μπροστά σου και μακριά σου, μόνο το αδιάκοπο τιτίβισμα των τζιτζικιών - παρόν να θυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η ζωή, η ευτυχία κι αυτή μακρινό χαμόγελο, μέσα από τις πτυχές της μέρας. Άκου τα πουλιά και όλα θ' αλλάξουν.

Note for the reader

Το γράψιμο κυρίως είναι μια παρόρμηση που βγαίνει από την ψυχή και πραγματώνεται από το χέρι του γράφοντος

Που πέταξε τ' αγόρι μου - Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Ρίτσου στίχοι