Μιας άλλης εποχής ομορφιά Μια μορφή από το παρελθόν - Σιμπίλ Σμιτς 1950 Another era beauty Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος σύντροφος μας στη πορεία της ζωής μας: βρισκόμαστε μεν στο παρόν αλλά γύρω μας το παρελθόν δείχνει κάθε στιγμή το αποτύπωμα του ενώ το μέλλον τόσο αδύναμο, το φως του λιγοστό: μια ομίχλη όπου πλανάται σαν ελεύθερο πνεύμα το άσπρο της ελπίδας πουλί. Το ρολόι κινεί τους δείχτες του συνέχεια, μας οδηγεί προς το επόμενο βήμα που μπορεί να είναι άγνωστο αλλά πραγματοποιείται από την ορμή του χρόνου που κυλά αφήνοντας τα ίχνη μιας βροχής στο τζάμι. Έ τσι συμβαίνει και με τις όμορφες μέρες του παρελθόντος, τα πρόσωπα γνωστά και άγνωστα έχουν μεν φύγει αλλά κάθε τόσο μας υπενθυμίζεται η παλιά τους παρουσία τυλιγμένη στην αίγλη του παρελθόντος. Μια φωτογραφία, ένα πρόσωπο, ξυπνά τις μνήμες τις εντυπώσεις αν θέλεις εκείνου που υπήρξε όμορφο βαπτισμένου στα ανεξίτηλα ίχνη του άγνωστου μεν οικείου κοιτάζοντας τη δεδομένη στιγμή παρελθόντος του. Τι κι αν πέρασε ο χρόνος, τι κι α...
Ο σκύλος μου ο ηλίθιος John Fante - My dog stupid (1980) Mon chien stupide (2019) 🐶 My dog stupid Κάποτε είχε μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά τώρα, στα πενηνταπέντε του, ο Χένρι Μολίσε αισθάνεται ξοφλημένος. Τα βιβλία του δεν πουλάνε, τα σενάριά του απορρίπτονται, λεφτά δεν βγάζει. Η γυναίκα του κλείνεται με τις ώρες στο μπάνιο και δεν θέλει να του μιλήσει, ενώ τα τέσσερα αχάριστα βλαστάρια του, όχι μόνο τον περιφρονούν, μα κι ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την πατρική εστία. Ταλαντευόμενος μεταξύ κυνισμού και αυτοοικτιρμού, ο Χένρι Μολίσε θέλει να τα παρατήσει όλα και να πάει στη Ρώμη, στην Πιάτσα Ναβόνα, να τρώει καρπούζια, παρέα με μια μελαχροινούλα. Και τότε, αναπάντεχα, ένας τεράστιος, εκκεντρικός σκύλος εγκαθίσταται με το στανιό στο σπίτι και δεν λέει να ξεκουμπιστεί. Μασκαρεμένη σαν μια βέβηλη κωμωδία (dark comedy), η νουβέλα αυτή είναι μια σπουδή στην ανδρική ψυχή ― της διχασμένης της ανάγκης για επιβεβαίωση και αγάπη, μαζί με το φόβο της για την αποτυχία και τη μοναξιά. "Το κα...
Μια πολύ ωραία παράσταση στο θέατρο βράχων Υμηττού. Στο πρώτο μισό μια μουσική άγνωστη σε μας -χαρακτηριστική των χωρών της Ανατολής- η μουσική Μεβλεβί - που προετοίμαζε το κλίμα για την έλευση των δερβίσηδων. Στο β΄μέρος παρουσιάστηκαν με σκούρα ράσα σε σχηματισμό ημικυκλίου, κινούμενοι αργά, σταματώντας για λίγο για να χαιρετίσει ο προηγούμενος τον επόμενο με μια ελαφριά υπόκλιση. Στη συνέχεια έβγαλαν τα σκούρα γήινα ράσα κι έμειναν με τα άσπρα ενδύματα που συμβολίζουν το πνεύμα, σε αντίθεση με τα σκούρα που συμβολίζουν τον υλικό κόσμο. Dervish Dance Mevlevi Dancing Dervishes Φορώντας τα γκρίζα φέσια τους στροβιλίζονταν γύρω απ' τον εαυτό τους σαν κουρδιστές μπαλαρίνες συνεχίζοντας το αέναο ημικύκλιο που συμβολίζει την κίνηση των πλανητών γύρω απ' τον ήλιο και τη σελήνη. Ποτέ δεν έκαναν ένα παραπάτημα - ανάλαφρες και χαριτωμένες φιγούρες στριφογύριζαν με κλειστά μάτια σε μια απόλυτα ελεγχόμενη έκσταση -γιατί σε δεδομένη στιγμή σταματούσαν ακαριαία- στους ήχους της παραδο...