Φιλος της Σοφιας

Άραγε τι να 'ναι που μας μαγνητίζει

2012-02-14T13:11:00.000+02:00

Ποίηση Στρατή Παρέλη

Άραγε τι να ναι που μας μαγνητίζει της ψευτιάς
και δεν μας αφήνει να δούμε
και που τολμάμε η τόλμη μας όλη στράφι
γιατί λάθος τόλμη είναικαι άδικος μόχθος.

Ή μήπως το αίνιγμα μας θα μας σβήσει κάποτε
όταν θα βρει την λύση του από κάπου-
Πήγαινα αρνητής.
Και που αρνιόμουν, νάσου να μου έρχεται καπαπάνω
το αρνημένο μουκαι στανικά
να θέλει να με πείσει η ανάγκηέτσι είναι.

Η βωβή αλήθεια προσγειώθηκε στο μυαλό μου
σούρουπο μελαγχολικό- και είπε λόγια δύσκολα.
Είχα το χέρι τεντωμένο μέσα στο άδυτο του φεγγαριούκαιαίσθηση!
ένοιωσα να σκιρτάει στα δάκτυλά μου το αίνιγμαπου ζήλευε μια λύση

Σωστή Ιεραρχία

2011-08-03T21:03:00.025+03:00

Ποίημα: “ΑΝΑΤΟΛΗ” Λ.Σ.Α

Ακούω τους τριγμούς των κλωναριών των πεύκων
το θαρρετό τραγούδι των πουλιών
καθώς οι αχτίδες του ήλιου αργά διαχέονται
στο γαλάζιο στερέωμα
κι ο ήλιος πίσω απ' το γκρίζo
ατάραχο και σιωπηλό βουνό προβάλει...

Ακούω της θάλασσας
τον ατέρμονο των κυμάτων της μουντό παφλασμό
το σιγαλό, μακάριο και μονότονο τραγούδι της
καθώς Ζωοδότης, ολοένα υψούται
Του στερεώματος αυτού
την αδιαπέραστη Φυγή και Σιωπή
Μοναχικός καβαλάρης να ορίσει.

Ένα ακόμη πρωί που γεννιέται Αφουγκράζομαι
μέσα απ' τα λαμπυρίζοντα της νύχτας πέπλα
που όλο αναδιπλώνονται καθώς στο ημίφως αυτό
το λαμπρό του ξεδιπλώνει μανδύα...
Στη ζωογόνο λάμψη του απαλά φωτίζοντας
το ξύπνημα όλων των πλασμάτων
Τροφός ζωής κι όχι θανάτου.

Όλα τα πράγματα ακολουθούν μια σειρά. Όπως η νύχτα διαδέχεται τη μέρα, το μεσημέρι το απόγευμα, το βράδυ το ξημέρωμα έτσι και στη καθημερινή του ζωή πρέπει κανείς να ακολουθεί μια σειρά. Αν δεν το κάνει, τα πράγματα μπλέκονται —δουλειές που έπρεπε να γίνουν το πρωί μετατίθενται για την επαύριο, βιβλία που έπρεπε να συνεχιστούν μένουν ατέλειωτα, μαζί με άλλα ήδη αφημένα στο ράφι της βιβλιοθήκης, η εφημερίδα που δε διαβάστηκε, η συνταγή που δεν έγινε, η συνάντηση που δεν ευοδώθηκε κ.ο.κ. Αν αφήσει κανείς κάτι και δεν το ολοκληρώσει ή συνεχίσει τη στιγμή που έπρεπε, αυτό μένει ημιτελές, ξεχασμένο, παραμελημένο και εντέλει “Ακυρώνεται”.

Όπως στη Φύση ακολουθείται η πιστά η διαδοχή, το ίδιο και για τα κτίσματα μέσα στη Φύση πρέπει να ακολουθείται ο ίδιος κανόνας: Στην ύπαιθρο κτίζονται τα ανάλογα κτίσματα για κάθε περίσταση π.χ. στα βοσκοτόπια οι φράχτες όπου φυλάσσονται τα ζώα (μαντριά), οι στάβλοι για τα ζώα, οι αποθήκες για τα βαρέλια με τις ελιές —το ίδιο και στις πόλεις που κι αυτές είναι μέρος της, ακολουθείται το Ρυμοτομικό σχέδιο και οποιαδήποτε παρέκκλιση δημιουργεί άναρχη δόμηση, κάθε καταπάτηση των εντοπίων κανόνων αρχιτεκτονικής δημιουργεί παρέκκλιση από το ύφος της παράδοσης του χώρου.

Ιεραρχία και τάξη τηρείται στα μέρη όπου δεν έχει παρεισφύσει η παμφάγα μηχανή του κέρδους και διατηρούν το ύφος τους, όπου η κάθε ύπαρξη αναζητά ένα μέρος όπου να μπορεί να γύρει το βράδυ και να ησυχάσει, να φάει, να πιει, να ντυθεί κι αυτό πάντα θα το ονομάζει "το Σπίτι μου". Μέσα σ' αυτό το σπίτι θέλει να επικρατεί: Ηρεμία, τάξη, ασφάλεια. Ένα καταφύγιο, γιατί το σπίτι είναι η εστία, το εφαλτήριο, ο προσωπικός χώρος όπου η κάθε νέα μέρα εισχωρεί. Κάθε φορά που λείπει κανείς εύχεται να γυρίσει πίσω στο σπίτι του. "Σπίτι μου, σπιτάκι μου, φτωχοκαλυβάκι μου" λέγαν οι παλιοί.

Έτσι έχουν τα πράγματα στον κόσμο της Φύσης και του Ανθρώπου. Στον κόσμο τον Πνευματικό και τον Υλικό. Αυτή είναι η Ιεραρχία. Ακολουθείται ένας κύκλος, με την ακριβέστερη συνέπεια. Η επιστροφή διαδέχεται το ταξίδι —η επιστροφή παίρνει τη θέση της Αναχώρησης. Αυτή είναι η σειρά.
Όποιος δε γυρίζει απ' το ταξίδι μένει για πάντα “Μέτοικος”. Τον τρώει το σαράκι της ξενητιάς. Όποιος αγρυπνά το βράδυ, δεν απολαμβάνει τον ερχομό της νέας μέρας. Η ενεργητικότητα αρχίζει και μειώνεται από το μεσημέρι.

Η σειρά της Δημιουργίας δεν παραβιάζεται καθώς όλα ακολουθούν τον καθορισμένο από τη Βούληση της δρόμο. Πάντα τα ίδια, πάντα όμως νέα και θριαμβευτικά όπως το νέο φως της μέρας που σιγά-σιγά διασπά τα σκοτάδια του ύπνου και της λησμονιάς.

Τι έγιναν τα λεφτά των Δανείων

2011-05-29T11:50:00.003+03:00

Το τελευταίο χρόνο έσκασε η βόμβα των δανείων. Μαθεύτηκε πως η χώρα ήταν χρεωμένη υπέρμετρα και πως οι αγορές δε θα δίνανε άλλα δάνεια προς αποπληρωμή των παλιών αλλά και των μισθών και των συντάξεων και των εξόδων του Κράτους και των Υπηρεσιών του, γιατί η χώρα είχε καταστεί ΑΦΕΡΕΓΓΥΗ προς Δανειοδότηση από τη λεγόμενη "Ελεύθερη Αγορά" που σε τελική ανάλυση είναι αγορές των κρατών που μας δανείζουν Τώρα στο πλαίσιο της Δανειακής Σύμβσης, συν της Αμερικής, στο πλαίσιο του ΔΝΤ!

Εδώ υπάρχει μια μεγάλη κοροϊδία! Οι ίδιοι που μας δάνειζαν με το μανδύα των Αγορών τώρα δανείζουν με το μανδύα του Μνημονίου! Δηλαδή με απλά λόγια, δε μας δανείζουν άλλο με τα χαμηλά επιτόκια κέρδους και θέλουν τώρα να βγάλουν απ' τη μύγα ξύγκι! Να κερδίσουν από τη δική μας τη χασούρα!

Στο πλαίσιο αυτό, το ευρώ δε μας προστατεύει αλλά μας απομυζά! Και αντί να τρίξουμε τα δόντια στους "δήθεν Εταίρους" με Αποχώρηση, εξακολουθούμε "Μοιραίοι και Άβουλοι" κατά τη ρήση του ποιητή Κώστα Βάρναλη, να παρακαλάμε για χρήματα (πολλά δις!) που έτσι που κατάντησαν τη χώρα μας —μέσα στα έξοδα και τις υποχρεώσεις προς τρίτους, μεταφράζονται ως ανεπαρκή, γιατί δε φτάνουν και κάθε χρόνο θα χρειάζεται και καινούργια σύμβαση, γιατί η προηγούμενη θα έχει καταστεί αποτυχημένη συν νέες υποθηκεύσεις κρατικών περουσιακών στοιχείων για τις εξασφαλίσεις τους!

Το παράδειγμα του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου που απείλησε να αποχωρήσει αν δεν εξασφαλιζόταν το όφελος της Ελλάδος από τα "Μεσογειακά Προγράμματα" δεν το λαμβάνουν υπ' όψιν! Τους είπε: "Φεύγω από τη Σύσκεψη ώσπου να υιοθετηθούν οι προτάσεις μας!".
Σε λίγο τον φώναξαν και υπέγραψαν όσα αξιώναμε τότε και πράγματι χάρις σ' αυτά τα προγράμματα, μπόρεσε η Ελλάδα να ανακάμψει και να προοδεύσει και σ' αυτά χρωστάμε που σήμερα κοπτόμαστε για το ευρώ και τις ωφέλειες του. Πως ο Γ. Α. Παπανδρέου δεν το ενστερνίζεται;
Εδώ χρειάζεται ψυχολογική ερμηνεία - ότι μπορεί κάποιος να θέλει να χαράζει δικό του αυτόνομο προφίλ σε αντίθεση με του πατέρα του, για να επιβεβαιώνεται ως ανεξάρτητη, προσωπική πολιτική οντότητα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά!

Προς τι αυτή η υποτέλεια; Προς τι αυτός ο αναβιούμενος ραγιαδισμός; Πρέπει να πούμε: "Πάρτε το Μνημόνιο σας και έξω από 'δω!" —αν θέλουμε να δούμε μια άσπρη μέρα από δω και μπρος!

Σίγουρα δε θα μας αφήσουν να φύγουμε! Θα κάνουν ό,τι τους προτείνουμε - λογικά πράγματα που θα στοχεύουν αφ' ενός στη περικοπή των εξόδων αφ' ετέρου στην ανάπτυξη που θα δώσει μια ανάσα για την αποπληρωμή των συσωρευμένων χρεών! Βλεπε, Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας

Με ύφεση, ανεργία, δυσμενές κλίμα, η ανόρθωση δεν είναι εφικτή. Ούτε φυσικά η επάνδοδος στις Αγορές που περιττό να ξαναειπωθεί —οι ίδιοι οι Εταίροι τις κατέστησαν εχθρικές για το δανεισμό μας, αφού οι ίδιοι τις κατευθύνουν για να βγάλουν και άλλα κέρδη - είναι προφανές!

7 Ερωτήσεις

2011-05-15T18:57:00.005+03:00

Σύμφωνα με τη διατύπωσης σας όπως ακούστηκε - "Είμαστε πολύ παλιοί" φαίνεται πως υπάρχει μια διαδικασία καθορισμένη που τοποθετεί τις ενσωματώσεις - ένα προτσές που καθορίζει τη πορεία αυτών. Αλλιώς πως εξηγείται το γεγονός της αύξησης των ενσωματωμένων σε ανθρώπους - αριθμός, που βαίνει διαρκώς αυξανόμενος με τις αλεπάλληλες γεννήσεις; Μοιάζει πως υπάρχει νόμος που καθορίζει το ποιος είναι που και ποιος δεν θα είναι. Ή υπάρχουν συνεχώς νέες ακτίνες που εκπηγάζουν από νέα σημεία και δημιουργούν νέους ανθρώπους; (Υποβλήθηκε από Λ. Σ.)
Τελικά ποιος πράττει; Υπάρχουν διλήμματα; Ποιος αποφασίζει π.χ. Αν θα έρθω στη διάλεξη εγκαίρως, αργότερα ή και καθόλου; (Μαθήτρια)
Θα μας μιλήσετε για το Χώρο; (Μ. Α.)
Ενώ θέλω ν' αφήσω κάτι "οικειοποιημένο", δικό μου, δεν το πράττω - κάτι με αποτρέπει γαντζώνομαι σ' αυτό κι αυτό μ' έχει κουράσει. Αυτή η πάλη του ν' αφήσω κάτι πίσω μου.(Μαθήτρια)
Επιχειρώ να παρατηρήσω τον Παρατηρητή. Καμμιά φορά νομίζω πως τα καταφέρνω.
(Απ.) Όχι. Δε γίνεται να παρατηρήσουμε τον Παρατηρητή γιατί είμαστε ο Παρατηρητής.
Στον Υλικό κόσμο αναπαράγεται το Σανσκάρα Sanskara. Αυτό είναι Υλικό φαινόμενο; Έχει να κάνει με το χοντρό επίπεδο της εκδήλωσης των Φαινομένων π.χ. της επιθυμίας ας πούμε για γλυκά... (Ανν. Τσ.)
(Απ.) Όχι. Το Σανσκάρα καταγράφεται στο Νοητικό επίπεδο. Καταγράφεται η επιθυμία για υπέρμετρη κατανάλωση - μιας νοητικής ιδέας. Όταν τρώμε π.χ. αυτό γίνεται δια μέσου της Νόησης. Η αντίληψη της ευχαρίστησης από τα γλυκά ας πούμε, είναι μια διαστρέβλωση μιας υλικής ανάγκης για κάτι ωφέλιμο και δροσιστικό όπως θα ήταν ένα φρούτο ας πούμε...
Αφού όλα αλλάζουν γιατί μόλις πέσει το φως της Παρατήρησης το φαινόμενο που είναι υπό παρατήρηση, παρατηρείται προσλαμβανόμενο ως σταθερό ενώ αλλάζει; Κι η παρατήρηση αλλάζει τότε; Ισχύει το αξίωμα του Ηράκλειτου πως "Τα πάντα ρει" (Λ.Σ.)

Δημοτικές εκλογές και Αλήθεια

2010-11-06T10:18:00.010+02:00

Κατά τη γνώμη μου ο Γιώργος Παπανδρέου λέει όλη την Αλήθεια. Με την ομιλία στο Σπόρτιγκ 5/11/'10, ξεκαθάρισε πλήρως το τοπίο. Μπορεί κανείς να μη συμφωνεί με όλα τα μέτρα που έχουν ως τώρα ληφθεί ή με όσα θα επακολουθήσουν που διαμορφώνονται και από την άλλη τρόϊκα — Μέρκελ, Τρισέ, Σαρκοζί! αλλά τα χαρακτήρισε ως απολύτως αναγκαία και τα περιθώρια αναστροφής του κλίματος ασφυκτικά.

Ό,τι και να πούμε — είτε είμαστε υπέρ ή κατά της προσφυγής στο ξένο "Μνημονιακό" Δανεισμό, όσο κι αν έχουν προκύψει ενστάσεις και περί του χρόνου λήψης των αποφάσεων, αυτά δεν αλλάζουν, αυτά θα διαμορφώσουν τη διαφορά που εικάζεται να είναι της τάξης του 2% υπέρ του Πασόκ στη καλύτερη περίπτωση — με μικρή πιθανότητα επικράτησης στις 3 μεγάλες Περιφέρειες (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη), των κυβερνητικών υποψηφίων — κάτι που θα αναδείκνυε μια σαφή υπεροχή του Πασοκ, όπως ζητά ο Πρωθυπουργός, οπότε θα απετρέποντο και οι Εθνικές εκλογές.
Έτσι είναι σίγουρο πως βαδίζουμε ή όχι σε πρόωρες Εθνικές εκλογές — αυτό είναι κάτι που θα αναγγείλει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός το βράδυ της Κυριακής, μετά τη συνεκτίμηση των αποτελεσμάτων.

Αυτό θα σημάνει την περαιτέρω πτώση της Ελλάδος στους ξένους οικονομικούς δείκτες των spreads, γεγονός που θα φέρει όλο και πιο κοντά τη χώρα στο γνωστό σενάριο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας - είδηση 6/11/'09 — πράγμα που δικαιώνει την όλο και επαναλαμβανόμενη, γνωστή, αποστροφή Παπανδρέου "Ή θα κερδίσουμε ή θα οδηγηθούμε σε περιπέτειες".

Με τη προκήρυξη των εκλογών θα κατέβει και το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη που είναι αμφίβολο αν θα μπει στη Βουλή έτσι ως πιθανότερο σενάριο προκύπτει αυτό της Συγκυβέρνησης Πασόκ, Λάος με πιθανό υπουργό Εξωτερικών το Γιώργο Καρατζαφέρη και σίγουρα υπουργό Οικονομικών όχι τον Παπακωνσταντίνου.
Το πως θα τα πάει το νέο σχήμα - είναι άγνωστο, όμως ο Γ. Παπανδρέου δεν είναι δικτάτωρ να επιβάλλει μέτρα χωρίς να έχει λάβει πρότερη νωπή, σαφή εντολή! Και ένα είναι σίγουρο με ελάχιστες πιθανότητες ανατροπής αυτού που εξαρτώνται από ποιά μεριά θα γύρει η ζυγαριά της κρίσης του:

Κατά το πόσο γίνεται πιστευτός ο Πρωθυπουργός, καθώς κι απ' το αν και σε ποιό βαθμό πιστεύει πως η χώρα κι ο ίδιος βρίσκονται σε μια στενωπό οδεύοντας προς το χειρότερο και όχι προς το καλίτερο καθώς τον διαβεβαιώνει έως χθες ο Γ. Παπανδρέου! — πως ο λαός μάλλον δε θα τη δώσει! κι αυτό οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στην Αντιπολίτευση πλην του Λαος και της Ντόρας Μπακογιάννη δηλαδή, στη Ν.Δ., ΣΥΝ, ΚΚΕ.

Αυτός και είναι ο λόγος που οδηγεί τη χώρα στις πρόωρες εκλογές κατά το γνωστό "Νίπτω τας χείρας μου!" του Πόντιου Πιλάτου. Εν όψει της μαυρίλας των Οικονομικών δεικτών άλλο τι δεν απομένει από μια νέα ανάληψη εξουσίας, για να φέρει εις πέρας τα μέτρα που θα ακολουθούν κάθε δόση του Δανείου!

Σήμερα ακούστηκε πως κάποια χώρα που οδηγείται κι αυτή σε οικονομικό αδιέξοδο, είπε πως δε θα πάει στο ΔΝΤ έχει άλλους πόρους να βρει χρήματα! Όμως κι αυτό είναι λόγια — η πράξη θα το αποδείξει!

Σημειωτέον ότι το Πασοκ μόλις είχε αναλάβει την εξουσία και ο ρόλος της Κυβέρνησης και συνακόλουθα της λήψης των αποφάσεων του είχε ήδη ανατεθεί. Στη πορεία όπερ κ. εδείχθη, εκρίθη, με τη γνωστή απόφαση της σύναψης του περιβόητου Μνημονίου, πως ο πιο ασφαλής δρόμος ήταν αυτός του πακέτου στήριξης.

Είχαμε κάποιους άλλους να σπεύσουν την εποχή των διαπραγματεύσεων να προτείνουν κάτι άλλο;

Ο εαυτός αγκαλιάζει τα πάντα

2010-10-15T08:19:00.019+03:00

Lord Ganesha with the mouse sitting on his feet

Όταν φιλοσοφικά λέμε "Εαυτός" εννοούμε τον εσώτερο εαυτό - καθ' όσον ο εαυτός είναι διττός (εκ της φύσεως του και ο επίκτητος εαυτός (εκείνος που σωρεύει τις εμπειρίες δημιουργώντας την ιδιοσυγκρασία, χαρακτήρα, αρέσκειες απαρέσκειες κλπ.). Η φύση του πρωταρχικού (εκ της φύσεως του) είναι sat - chit- ananda - δηλ. μακαριότητα, σοφία, ευτυχία. Οι σωρεύσεις που δημιουργούν τον επίκτητο προέρχονται από το ονομαζόμενο sanskara που δημιουργείται από την ιδιοσυγκρασία -(πολλαπλή - σωρευμένη δράση μέσω όλων των ενσωματώσεων). Αυτό δεν αλλάζει επίσης.
Σκοπός είναι να αποκαλυφθεί η εσώτερη φύση του εαυτού. Ο οποίος:

Αγκαλιάζει τα πάντα Λαμπερός και Ασώματος - Άφθαρτος και Άσαρκος - Αγνός αμόλυντος από κακό - Σοφός Παντογνώστης Παντοκράτορος Αυθύπαρκτος έτσι όπως πρέπει διατάσσει τα λειτουργήματα όλων στην ατελεύτητη διαδοχή τω αιώνων.

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την Παρατήρηση του Παρόντος και με την υπέρβαση της Μορφής προς όφελος του Περιεχομένου π.χ. ένα βάζο από γυαλί δεν είναι το βάζο αλλά το γυαλί από το οποίο είναι φτιαγμένο. Μ' αυτή τη διάκριση βαδίζει κανείς προς την ανακάλυψη του εσώτερου εαυτού.
Σκοπός δεν είναι να καταργηθεί ο επίκτητος εαυτός -ουδόλως- αλλά να αποκαλυφθεί ο εσώτερος ο οποίος βρίσκεται κάτω από τον επίκτητο. Ένας σοφός μπορεί να παραμένει σοφός μέσα στην προσωπική του ιδιοσυγκρασία, ιδιότητα, ενασχόληση, ενδιαφέροντα, τοποθέτηση π.χ. ένας σοφός δάσκαλος, ένας σοφός ασκητής, ένας σοφός βασιλιάς, ένας σοφός συγγραφέας κλπ.

Ένας πιστός προσέρχεται στον χρυσοχόο για να πουλήσει ένα άγαλμα του αγαπημένου του θεού που βρίσκεται πάνω σ' ένα ποντίκι. Ο χρυσοχόος αποτιμά τα αγαλματίδια - πρώτα του θεού και του προσφέρει ένα αντίτιμο. Αποτιμώντας την αξία του ποντικού, του δίνει μεγαλύτερο αντίτιμο.

Ο πιστός απορρημένος τον ρωτά "γιατί μου δίνεις λιγότερα για τον αγαπημένο μου θεό και περισσότερα για το όχημα του τον ποντικό - που δεν είναι τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο από ένα ποντίκι;"

Και ο χρυσοχόος του απαντά: "Εγώ δεν κοιτάζω τις ιδιότητες που μου λες - ζυγίζω το βάρος του χρυσαφιού από το οποίο είναι φτιαγμένο - ο ποντικός σαν μεγαλύτερος ζυγίζει περισσότερο χρυσάφι κι έτσι σου τον πληρώνω περισσότερα".

Από αυτή την ιστορία βγαίνει το συμπέρασμα πως δεν πρέπει κανείς να μένει στη φόρμα, στο σχήμα, δηλ τις ιδιότητες αλλά να ψάχνει για την εσώτερη ουσία των πραγμάτων - πχ. τι είναι ο σκύλος μου; τι είναι το σπίτι μου; τι είναι το κάθε τι που το οικειοποιούμαστε χωρίς πραγματικά να μας ανήκει;
Έστω ότι έχεις ένα σπίτι. Λες το σπίτι μου - και νομίζεις πως θα 'σαι πάντα σ' αυτό το σπίτι. Το νομίζεις πως θα 'ναι για πάντα συνυφασμένο με σένα. Ωστόσο σαν πουλήσεις αυτό το σπίτι θα περνάς μπροστά του και δεν θα 'ναι τίποτε περισσότερο από ένα σπίτι. Παύει η ιδιότητα του σαν "Το σπίτι μου". Ομοίως αν χάσεις το σκύλο σου που είναι ένα λυκόσκυλο ας πούμε, δε θα 'ναι πια ο σκύλος σου - της τάδε συγκεκριμμένης ράτσας, με το δείνα περιλαίμιο, με το τάδε όνομα αλλά ένας σκύλος - ένα λυκόσκυλο που θα βλέπεις καμμιά φορά σαν διασταυρώνεσαι μ' αυτό στο δρόμο.

Το ποντίκι συμβολίζει το "εγώ" που δύναται να καταστρέψει όλα τα καλά που προσφέρονται σ' έναν άνθρωπο. Συμβολίζει όταν κάθεται στα πόδια του θεού πως το εγώ έχει κατακτηθεί απ' τον άνθρωπο. Ένα ποντίκι που κοιτάζει τα αγαθά αλλά δεν τα τρώει δείχνει πως ένα εξαγνισμένο εγώ μπορεί να ζήσει στον κόσμο χωρίς να παρασύρεται απ' τους υλικούς πειρασμούς. Επίσης το ποντίκι είναι το όχημα του θεού (βλ. ανωτέρω ιστορία) που σημαίνει πως πρέπει να ελέγχεται το εγώ (επίκτητο) δια μέσου της διάκρισης για να λάμψει η αλήθεια και η σοφία του πραγματικού εαυτού.

Η κυρία με τις καμέλιες

2010-10-05T12:53:00.014+03:00

Marie Duplessis - Πηγή

Η πιο επιτυχημένη όπερα του Βέρντι βασισμένη στο ρομαντικό μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά υιού, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Guseppe Verdi.
Η λυπητερή αισθηματική ιστορία της Μαργαρίτας και του Αρμάνδου ντυμένη με τη μεγαλοφυή μουσική του Ιταλού συνθέτη ως σήμερα εξακολουθεί να καταλαμβάνει την πρώτη θέση στις προτιμήσεις του κοινού.
Το ανέβασμα της όπερας αυτής στο Brindisi της Νότιας Ιταλίας αποτελεί πάντα ένα μουσικό γεγονός.
→ G. Verdi περισσότερα
→ Στο λιμπρέτο της Όπερας "Τραβιάτα" η Μαργαρίτα εγγράφεται σαν Βιολέττα.

Ο Εαυτός

2010-10-05T10:10:00.006+03:00

Ο Εαυτός
- Ο εαυτός γνωρίζει τα πάντα, δεν γεννιέται, δεν πεθαίνει, δεν είναι αποτέλεσμα καμμιάς αιτίας, είναι αιώνιος, αυθύπαρκτος, άρθαρτος, πρωταρχικός, - ζει στην καρδιά όλων των όντων
- Ο εαυτός είναι η αλήθεια, ο μη εαυτός η αναλήθεια. Ο εαυτός δεν γεννιέται, δεν πεθαίνει. Από τον εαυτό εγείρεται η πνοή που ζωντανεύει όλη την πλάση.
- Ο εαυτός αγκαλιάζει τα πάντα. Λαμπερός και ασώματος, άφθαρτος και άσαρκος. Αγνός, αμόλυντος από κακό. Σοφός, παντογνώστης, παντοκράτορας, αυθύπαρκτος - έτσι όπως πρέπει, διατάσσει τα λειτουργήματα όλων στην ατελεύτητη διαδοχή των αιώνων.
- Όλα τα πράγματα εμποτίζονται από Μένα αλλά ο Εαυτός μου δε φαίνεται. Όλα τα πράγματα εμπεριέχονται σε Μένα, αλλά Εγώ δεν περιορίζομαι από αυτά.

Ο Θεός συστήνει τον εαυτό του

2010-10-05T09:51:00.003+03:00

Ο Θεός συστήνει τον Εαυτό του

"Είμαι το Ζωντανό Φώς, η Aγνή Συνειδητότητα.
Μπορείτε να Με συναντήσετε μόνον όταν Εγώ αποκαλύπτω τον Εαυτό Μου,
δείχνοντάς σας τον Τρόπο.
Πώς αλλιώς μπορείτε να Με γνωρίσετε;
Με την κάθοδο Μου αρχίζει η Εποχή της Συμβολής.
Κατευθύνω κι εμπνέω τις ψυχές να θυμηθούν,
να μεταμορφωθούν και να επιστρέψουν στον αρχικό τους εαυτό,
στην αρχική τους ελευθερία.

Είμαι το Ον δίχως σώμα, το Σημείο Φωτός,
η Αιώνια Ενέργεια που αποκαλύπτει την αρχική αλήθεια,
διαλύει την αυταπάτη και συντηρεί ό,τι είναι αληθινό.

Είμαι ο Ένας, είσαστε οι πολλοί.
Είμαι αιωνίως πέρα από κάθε αλλαγή, γιατί ποτέ Μου δεν δεσμεύομαι
από τον κύκλο του χρόνου όπως εσείς.

Είμαι το αιώνιο σημείο αναφοράς για κάθε Αρχή, για κάθε Τέλος.

Είμαι το Μηδέν, ο Αναρίθμητος,
O ανεκδήλωτος.
Είσαστε όλοι οι αριθμοί, γιατί η διαρκής εκδήλωσή σας μέσα στο χρόνο,
την ύλη και το ήχο είναι το πεπρωμένο σας.

Είμαι ο Ζωντανός Σπόρος.
Όλο το δυναμικό για την ανανέωση και την αναγέννηση βρίσκεται αιώνια
μέσα Μου.

Γνωρίστε Με και θα γνωρίσετε τον εαυτό σας.
Κατανοήστε Με και θα κατανοήσετε τον εαυτό σας.
Δεν Είμαι εντός σας, Είμαι όμως όμοιός σας.

Δεν βρίσκομαι μέσα στο κάθε τι, αλλά το κάθε τι εξαρτάται από Εμένα
για τη νέα του ζωή και την επιστροφή του στην Αρχική του Αγνή Κατάσταση.
Είμαι ο Παντογνώστης, ο Μακάριος, ο Αδημιούργητος,
ο Παγκόσμιος Πατέρας και Μητέρα όλης της ανθρωπότητας.

Με την ένωση σας μαζί Μου, θα ξανακερδίσετε τον αυτοσεβασμό σας
και τη χαμένη σας θεϊκότητα. Συνδέστε το νού σας με το Δικό Μου Νου,
γιατί από μια αγνή κατάσταση του νού, αγάπη κι σοφία γεννιούνται και μοιράζονται."

ΟΜ ΣΑΝΤΙ
→ info Web

Τα 5 Ριζώματα - Οι 5 Νόμοι του Patanjali

2010-10-04T21:24:00.002+03:00

Yamas - οι πέντε νόμοι - που αντιστοιχούν στα πέντε ριζώματα στη Δημιουργία, καθορίζουν το καθήκον - ni-yama, θεωρούμενο από τη σκοπιά του αποτελέσματος της εναρμόνισης σ' αυτούς, αδιακρίτως φυλής, χρόνου ή συγκυρίας. Αυτός ο κανόνας, ξεκαθαρίζει την ισχύ καθ' ολοκλήρου ορισμένων απαιτήσεων του Φυσικού νόμου και την έννοια της συμμόρφωσης και υπακοής στις 5 (πέντε) συνιστώσες του -που καθορίζουν τη βάση γι' αυτό που οι Βουδιστές ονομάζουν "σωστή συμπεριφορά"- και συναποτελούν τη πεμπτουσία ως προς το αληθινό νόημα του πνεύματος του νόμου που καθορίζει μια ανθρώπινη συμπεριφορά εναρμονισμένη καθώς απαιτείται, με τα 5 ριζώματα, μέσα στη Δημιουργία. Η ασυνέπεια ως προς τις 5 αυτές συνιστώσες που διαμορφώνουν τον νόμο - (yama), επιφέρει μια δυσαρμονία προς τον Παγκόσμιο Νόμο, καθώς η συμμόρφωση (ni-yama) σ' αυτές (τις συνιστώσες) δεν τηρείται. Η λέξη καθήκον ή υποχρέωση, αντιστοιχεί με τον όρο dharma - που θα πει σεβασμός προς τους άλλους ή σε ό,τι είναι έξω από τον καθένα. Dharma θα πει επίσης εργασία - προς την κατεύθυνση αυτών των συνιστωσών και εφαρμόζεται ανεξαρτήτως τόπου -πού βρίσκεται κάποιος εξ αιτίας του πεπρωμένου του -σε ποιά χώρα κατοικεί- απ' όπου πρέπει να ασκείται στο καθήκον της εναρμόνισης. Απ' αυτούς τους κυρίαρχους κανόνες -ως προς τη σωστή εκτέλεση των καθηκόντων- δεν νομιμοποιείται καμμιά παρέκκλιση -αδιακρίτως τόπου, χώρου, εθνικότητας - αδιακρίτως ηλικίας ή συγκυριών. Αυτοί οι πέντε αδιαμφισβήτητοι κανόνες που πρέπει να διέπουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, - εάν τηρούνται απαρεκκλίτως καθιστούν κρυστάλινα διαυγές και εφαρμόσιμο, το κατ' εξοχήν νόημα της ζωής που είναι: ειρήνη σε όλους για όλους.
περισσότερα
Krishna και Arjuna - The Bhagavad Gita - Εικόνα από Krishna com

Ζωή - Θύμηση - Φαντασία

2010-10-02T17:39:00.006+03:00

Γιάτρεψε το Παρελθόν, Ονειρέψου το Αύριο, Ζήσε το Σήμερα! Πράγματι είναι εκπληκτικές αυτές οι οδηγίες. Όμως όσο και να νομίζουμε πως έχουμε γιατρευτεί απ' το Παρελθόν πέφτουμε έξω γιατί το Παρελθόν είναι ήδη αποτυπωμένο στον εγκέφαλο μας και είναι αδύνατον να σβηστεί. Σα να λέμε πως δεν είναι δυνατόν να γίνει delete όπως στο p.c.
Ορισμένες φορές έρχονται στη θύμηση πράγματα εντελώς ξεχασμένα: "Για δες" λέμε, "αυτό το είχα εντελώς ξεχάσει! Πως το θυμήθηκα τώρα;"...

Το Αύριο είναι παντελώς άγνωστο - όσα και να ονειρευόμαστε μπορεί να μη γίνουν... Θα είμαστε σαν Δον Κιχώτες πολλές φορές κυνηγώντας μια Χίμαιρα. Πράγματα που νομίζαμε στέρεα ίσως καταρεύσουν... πράγματα που νομίζαμε πως δεν μπορούν να συμβούν ίσως γίνουν - το Μέλλον είναι εντελώς Απρόβλεπτο (όσο κι αν υπάρχει ο στίχος του Καβάφη "θα γίνουν τα ίδια πράγματα θα ξαναγίνουν πάλι. Οι όμοιες στιγμές έρχονται και μας αφήνουν". Αν το δεις από μια μεριά ναι, ωστόσο δεν είναι ποτέ τα ίδια πράγματα).

Οπότε κανένα όνειρο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν είναι στέρεα δομημένο μέσα στην καθημερινή προσπάθεια. Ωστόσο μπορώ να ονειρεύομαι για λίγο ίσα-ίσα μια μικρή στιγμή και μετά πίσω στην πραγματικότητα.

Αυτή λοιπόν είναι το "Σήμερα". Η ζωή είναι στο Σήμερα και αυτό είναι μια μεγάλη, μια από τις πιο μεγάλες Αλήθειες.

Τρόποι Διαλογισμού

2010-07-22T11:25:00.009+03:00

Η επικοινωνία είναι βασικό στοιχείο στις σχέσεις. Χρειάζεται να αιτούμαστε αυτό που θέλουμε χωρίς να προσβάλουμε τους άλλους. Χρειάζονται τρόποι για να επιζούμε σ' αυτόν τον "δούναι - λαβείν" κόσμο. Ένας καλός κώδικας επικοινωνίας εμπλουτίζει και ολοκληρώνει τις μέρες μας.

Αναρωτήθηκε κανείς ποιές είναι οι ικανότητες επικοινωνίας με τους άλλους που έχει; Το πως αντιμετωπίζει κανείς τα ζητήματα, επηρεάζει τις σκέψεις - και με τη καλωσύνη προς τους άλλους εγείρονται οι καλές σκέψεις και συνεπώς καλύτερες λέξεις προβάλουν τη σωστή στιγμή σε κάθε επικοινωνία μας.

Η καλωσύνη είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα στη φιλία. Με μια φιλική στάση, ποτέ οι άλλοι δεν απορρίπτουν ένα αίτημά μας. Αισθάνονται τη ζεστασιά μας και ανταποκρίνονται αμέσως για να μας συνδράμουν.

Ο Διαλογισμός έρχεται να βοηθήσει στην κατανόηση του τρόπου της σωστής επικοινωνίας μας.
Ο Διαλογισμός αποκρυσταλώνει τη μέρα και βοηθάει στην κατεύθυνση της επικοινωνίας και της προσέγγισης των στόχων μας - είτε στην οικογένεια μας, στους φίλους, στη δουλειά μας. Ό,τι κι αν κάνουμε, όπου κι αν είμαστε, χρειάζεται να έχουμε τη σωστή μέθοδο επικοινωνίας.
Εαν ασκούμαστε στον καθιστικό ή στον περιπατητικό διαλογισμό, αρχίζουμε με ένα προοίμιο αναπνοών - εισπνοή δύο μετρικών τόνων, εκπνοή το ίδιο. Συνεχίζοντας με τη ίδια μετρική τακτική, δεν μετράμε αλλά ακολουθούμε αυτόν τον ρυθμό. Σκέψεις, πράξεις συνδέονται με την αναπνοή. Όταν είμαστε αναστατωμένοι ή θυμωμένοι αισθανόμαστε αναταραχή και η αναπνοή μας γίνεται ακανόνιστη, δεν μπορούμε να σκεφτούμε καθαρά. Αν συσχετίσουμε συνειδητά την αναπνοή μας στον προαναφερθέντα ρυθμό σκέψεις και σώμα ηρεμούν.

Έτσι κατά τον διαλογισμό αφιερώνουμε μερικά λεπτά να σκεφτούμε πως η καλωσύνη μας δημιουργεί εύκολη και αποτελεσματική επικοινωνία. Αντανακλά τις θετικές συγκινήσεις της καλωσύνης αποτρέποντας την εγωϊστική διάθεση.

Καταργώντας τον εγωϊσμό στην επικοινωνία ανοίγει τη δίοδο προς ώφελος και των δύο πλευρών.

Αντικαθιστώντας τον εγωϊσμό με την καλωσύνη είναι ο πλέον αποτελεσματκός τρόπος για να πάρεις ότι θέλεις ή χρειάζεσαι - οι άλλοι θα προθυμοποιούνται στο να σε βοηθήσουν παρά να επινοούν δικαιολογίες να απομακρυνθούν και να αποφεύγουν περαιτέρω επικοινωνία μαζί σου.

Τέλειωσε την περίοδο του διαλογισμού με μια σταθερή απόφαση να αντικαταστήσεις την εγωϊστική διάθεση με καλωσύνη και φιλία στην επικοινωνία σου με τους άλλους. Αυτή η δεξιότητα εξασκείται με το να σκέπτεσαι και να επανεξετάζεις τις προσωπικές σου καταστάσεις.

Τάο

2010-06-21T19:33:00.010+03:00

Λάο Τσε: Τάο Τε Κινγκ - "Το βιβλίο του Λόγου και της Φύσης" εκδ. Σμίλη

Είμαι το δένδρο
ψηλά φθάνω αμέτοχο, δίκαιο
αδέκαστο, ατάραχο

Σαν τον αμερόληπτο Αυτοκράτορα
που συγκαταβατικά ατενίζει
βασίλειο και υπηκόους

το ίδιο επιεικώς επιτηρώντας
δίκαιους και άδικους
νόμιμους και παρανομούντας.

(24)
Εκείνος που στηρίζεται στην άκρη των δαχτύλων δεν καταφέρνει να σταθεί.
Εκείνος που βαδίζει με μεγάλη δρασκελιά σύντομα θα κουραστεί.
Όποιος προβάλλεται δεν λάμπει.
Όποιος περιαυτολογεί δεν ακούγεται.
Όποιος κομπάζει δεν έχει αξία.
΄Οποιος καυχιέται δεν διαρκεί.

Για κείνους που ακολουθούν το Λόγο
τούτα είναι περιττή τροφή και άχρηστο βάρος,
γι' αυτό και τ' αποφεύγουν.

Υπηρέτες του Κυρίου

2010-03-05T07:22:00.010+02:00

Αν το καλοεξετάσεις τι είμαστε στο βάθος; Σκελετοί ενδεδυμένοι με σάρκα, με δέρμα, με μαλλιά, με νύχια, με μάτια, μύτη, στόμα, αυτιά κλπ. Αν βγάλεις το περίβλημα της σάρκας, παραμένει ένας σκελετός πανομοιότυπος με όλους τους άλλους.

Πάνω σ' αυτό το υπόβαθρο είναι δομημένο ένα σώμα που περιλαμβάνει κι έναν νου που διαφέρει αναλόγως με το τι είναι ο καθένας, ένας νους με μια ποιότητα που προέρχεται από το παρελθόν και δομείται στο παρόν. Είμαστε λοιπόν όλοι ίδιοι με απλώς διαφορετικά εξωτερικά χαρακτηριστικά και διανοητικές λειτουργίες. Όμως η πρωταρχική ουσία που έκαστο σώμα είναι δομημένο είναι η ίδια: ο σκελετός.

Πάνω σ' αυτόν ακουμπάνε όλα - νους, σάρκα, νόηση. Αυτό που ενεργοποιεί τον σκελετό με το ένδυμά του, είναι το πνεύμα, η Απόλυτη βούληση και ουσία. Αυτή βρίσκεται άνωθεν και κινεί το οικοδόμημα. Καταρρέοντος του οικοδομήματος η ουσία παραμένει ως Αιώνια, Αναλοίωτη, Μακάρια, Σοφή.

Σκοπός της έλευσης σ' αυτόν τον κόσμο είναι η υπηρεσία προς αυτή την ουσία που μας κινεί και που ονομάζεται Ανώτατος Δημιουργός, Θεός. Είμαστε υπηρέτες αυτής της Ουσίας και αυτή είναι ο Κύριος και ο Απόλυτος Άρχων της Δημιουργίας. Πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις επιταγές και τους νόμους που θέσπισε ο Θεμελιωτής και Δημιουργός μας.

Ο Θεμελιωτής μας θέλει να ζούμε σύμφωνα με το Σχέδιο που ετοίμασε για μας. Ακούγοντας τις κελεύσεις του είμαστε πιστοί υπηρέτες του, παρακούοντας τες είμαστε σε αντίθεση, άρα παραβάτες του Σχεδίου του και παρανομούμε ενάντια όχι σ' έναν ανθρώπινο (παροδικό πολλάκις) νόμο αλλά στον Θεϊκό που είναι Αιώνιος και Αναλοίωτος.

Ένας πιστός υπηρέτης ζει σύμφωνα με το Θεϊκό Σχέδιο, σχέδιο το οποίο τηρείται σ' όλο του το οικοδόμημα, και σε όλες τις εκδηλώσεις του και εκφάνεις του - στα ζώα, στα φυτά, στην εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα. Η ζωή του δομείται με γνώμονα την απαράβατη τήρηση των κανόνων που κινούν και διατηρούν όλο το Σύμπαν.

Το Σύμπαν είναι το υπόβαθρο που κάθε έμψυχο ον ζει - το σπίτι του αν το καλοεξετάσεις. Πρέπει να φροντίζει αυτό το σπίτι, όπως πρέπει να φροντίζει και το λεπτεπίλεπτο σπίτι του που είναι το οικοδόμημα όπου κάθε ψυχή κατοικεί: Να του δίδει καθαρή και υλική και πνευματική τροφή, καθώς κάθε ψυχή περιβάλλεται από το χοντρό σώμα της που χρειάζεται την υλική τροφή, που το κινεί το λεπτό Πνεύμα που χρειάζεται λεπτή τροφή καθώς το κινεί ή δύναμη της Απόλυτης Βούλησης.

Κάθε έμψυχο ον προέρχεται από την άϋλη ουσία του και αυτή η ουσία (πνεύμα άϋλο) ονομάζεται στη Βεδική Φιλοσοφία Vaishnava και είναι Αιώνια. Κάθε Vaishnava έρχεται στον κόσμο για να πραγματώσει την αποστολή της υπηρεσίας στην οποία ετάχθη. (περισσότερα)

Οι ουρανοκατέβατοι: Ψυχολογία - επιλέγει η Κ.Β

2010-01-21T12:47:00.002+02:00

Οι ουρανοκατέβατοι: Ψυχολογία - επιλέγει η Κ.Β
Πως να έχετε καλή σχέση με το ταίρι σας.
Είναι πολύ απλό, πολύ εύκολο να μας λένε τι πρέπει να κάνουμε: να είμαστε πιο καλοί, πιο στοργικοί, πιο ανεκτικοί. Όμως αυτές οι οδηγίες που δίνονται καλοπροαίρετα είναι εν τέλει τόσο γενικευμένες, ώστε καταλήγουν χωρίς ουσία. Ίσως να μας βοηθούσε περισσότερο το να κατανοήσουμε τι να «μην» κάνουμε...

Αυτά που δεν πρέπει να κάνουμε στη σχέση μας, δημοσίευσε η εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου. Ιδού:

Οι τρεις Δρόμοι

2009-12-06T10:57:00.011+02:00

Ο δρόμος της Ενέργειας (δράση), ο δρόμος της Απραξίας (νάρκη), ο δρόμος του Πνεύματος (διαύγεια).

Τρεις είναι οι ενέργειες που καθορίζουν τη Δημιουργία από τη δράση των τριών gounas: satva, rajas, tamas. Τρεις και οι καθορισμένοι τελεσίδικα τρόποι δράσης - ενεργητικότητα, απραξία και ονειροπόληση, πνευματική ενατένιση με την απορρέουσα απ' αυτήν πνευματική ανάταση. Όμως υπάρχει και ο 4ος δρόμος. Αυτός συγκεντρώνει όλες τις ενέργειες από τους τρεις άλλους και είναι ο μόνος εφικτός για την ολοκλήρωση του ατόμου - Αυτοπραγμάτωση.

Πρώτος ο Ουσπένσκυ μίλησε για τον 4ο δρόμο στο βιβλίο του "The 4th Way" βασισμένο στη διδασκαλία του δασκάλου του Gourjieff για μια άλλη οπτική - διέξοδος (και είναι μόνο μία) από την ερμητικά κλεισμένη διαδικασία - για έναν άλλο δρόμο που περικλείει όλα τα (έτσι κι αλλιώς) ενυπάρχοντα στοιχεία των δράσεων που απορρέουν από την τρίπτυχη Δημιουργία - με την προσθήκη ενός καινούργιου 4ου στοιχείου:
Του προσωπικού αγώνα για την κατανόηση αυτής καθεαυτής της Δημιουργίας.

Αυτός ο αγώνας χαρακτηρίζεται από την παρατήρηση, την καλή συντροφιά, την παράδοση των προσωπικών επιθυμιών. Ένας δρόμος χωρίς επιθυμίες μέσα από τη δίνη των επιθυμιών, των ονειροπολήσεων, των επιδιώξεων.

Ο 4ος δρόμος οδηγεί στην Αυτοπραγμάτωση και είναι ο δυσκολώτερος δρόμος γιατί δεν υπάρχει και πρέπει να φτιαχτεί από τα ίδια υλικά της Δημιουργίας.
Πρέπει να κατασκευασθεί από τον ίδιο τον Άνθρωπο που ψάχνει για την Κατανόηση της Αλήθειας - και είναι το μόνο κλειδί για την άρση του αποκαλούμενου "Υπαρξιακού Αδιεξόδου".

Amazing Grace - Η θαυμαστή Χάρη του Κυρίου

2009-11-04T11:45:00.038+02:00

Pictured rtl are Sri Sri Radha and Krishna
in their eternal, unlimitedly sweet pastimes in Goloka Vrindavan

Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από τη χάρη του Κυρίου. Όλα βρίσκονται κάτω από τη δύναμη της πανίσχυρης επιτήρησης του. Γι' αυτούς που καταφεύγουν στη μεγαλοσύνη του - τη στιγμή ακριβώς που τη χρειάζονται τους τη χαρίζει μαζί με την υπέρτατη ευσπλαχνία του.

Οι αφοσιωμένοι, εκείνοι που αφιερώνουν την ύπαρξη τους σ' αυτόν - διαδίδοντας το μεγαλείο του σ' όλο τον κόσμο θα ανταμοιφθούν απ' αυτόν με τη θαυμαστή αγάπη και προστασία του σ' όλη τους τη ζωή και ιδιαίτερα κατά τη στιγμή του θανάτου τους - τότε που θα εγκαταλείπουν το σώμα τους και θα εισέρχονται στην πνευματική ζωή. Αυτή η προσέγγιση προς την αφοσίωση προς τον Κύριο, είναι διαθέσιμη σε όλους κάθε στιγμή της διαδρομής τους στον υλικό κόσμο. Στο μαθητή, στον επιχειρηματία, στον εργάτη, στη σύζυγο ή οικοδέσποινα - όλοι μπορούν να αφοσιωθούν στη διάδοση της αγάπης προς τον Κϋριο. ¹ ²

There is truly nothing more amazing than the grace of Lord Sri Krishna, the Supreme Personality of Godhead. Everything is going on under the superintendence of His multi-energies.
For those who take complete shelter of Him, just when He is needed the most He manifests His amazing mercy. Those who fully dedicates themselves for spreading Krishna's glories all over the world will experience His wonderful loving protection again and again throughout their lives and will especially experience it at the moment of death when they pass out of their bodies and enter into the spiritual world.
This can be experienced by anyone in any walk of life: a student, a businessman, a corporate worker, a housewife, or anyone who takes every available opportunity to tell people about Krishna.
notes
¹Sankarshan das Adhkari
² http://www.sda-archives.com/

Cheap and Easy Ways to Get Happy

2009-11-01T20:11:00.027+02:00

Who says the road to nirvana is lined with megabucks and designer handbags? Experts are now discovering it's the little (and often free!) things that lead to true happiness like these bliss boosters.

There's good news in the joy business these days: Recent research suggests it's not a fancy lifestyle that makes people happy. "Rather, any effortless pleasure or thing that strengthens social bonds or gives you a positive sense of control has measurable mental benefits," says Leaf Van Boven, associate professor of psychology at the University of Colorado at Boulder. So we teased out the latest tips from positive-psychology pros. They’re all easy and potent ...and most don’t cost a dime.

Flower Power

A cheap sunflower stem for your desk gives a bunch of benefits in one. It has associations with the sun and an almost human-looking face, and the color of its petals has been shown to evoke positive emotions. Plus, people with plants in their offices actually feel happier about their jobs, according to a new study in HortScience.

Give a Pup a Massage

Just hanging around an animal has been shown to reduce stress and lower your blood pressure. But if Fido is high-strung, you can both benefit from rubbing him down, starting around his neck and moving down his spine in small circular movements. He’ll be relaxed and ready to unleash more of that unconditional love. Plus, you’ll get a boost from making another creature feel great.

Take the Long Way Home

Routines comfort humans, but ironically, switching them up and making them more novel also creates positive emotions. Once a week, throw a curve into your commute by swinging by a park on the way home or taking a river road to enjoy the scenery.

Gleeful Eating

Who doesn’t love to chow? Follow these tips to get an even bigger mood boost from your meals.
1. Choose a white plate. Its clean palette accentuates the positive emotions you get from looking at a variety of hues and focuses your senses, making food taste better.
2. Color code your meals. A rainbow of colors makes you happy, but red may trigger you to eat more, so add yellow corn, some peppers, purple eggplant, and a sprig of mint or parsley.
3. Order first at a restaurant. After the first person goes, others tend to choose differently and wind up less satisfied with their pick, says Dan Ariely, PhD, author of Predictably Irrational.

Love Notes

Firing one off to your man or even a great friend can bring you a feeling of contentment, says financial adviser Brent Kessel, author of It’s Not About the Money. So we brought in singer-songwriter Ingrid Michaelson, whose romantic songs are iTunes best sellers, to help craft the perfect one.
1. Know your subject. If the object of your affection loves a certain food, color, quote, or animal, write about that. Be specific.
2. Avoid the words heart, soul, rose, forever, and die. All are grossly overused and make you seem unoriginal.
3. Don’t rhyme. Ever.
4. Illustrations are always cool.
5. Make him/her smile. Laughter is the best aphrodisiac.

Just Say No

The happiest people feel they have power over their time, says David G. Myers author of The Pursuit of Happiness. Say “Sorry, I’m already booked” to a distant cousin’s shower or a nonessential work lunch.

Light a Scented Candle for No Reason

Stop saving your pretty pillar for entertaining and hookups. (What, you alone aren’t worth it?) Burn that thing to wick’s end, especially in a scent like lavender or green apple, which have been proven to lift your mood.

Eat Nostalgic Snacks

You sorta recall loving Fruit Roll-Ups or s’mores as a kid, but chances are, it’s been a million years since you’ve had them. Let us reintroduce you to their selling points: (a) Yum, and (b) the taste flashback brings up the sweet memories linked to these treats.

Set an Absurdly Easy Goal

Even if it’s just Get to work on time, Clean out wallet, or Make homemade vinaigrette, “accomplishments, no matter how insignificant, strengthen your sense of control over your life, and happiness is a by-product of feeling in control,” says psychologist John Reich, PhD.

Flake

Let that mountain of laundry slide for a weekend, and instead, simply read a great book or take a walk in nature. If you can’t hang out at home without guilt, apartment-sit for a pal. “Most of us are wired to do things to make ourselves happy, but just being in the moment creates joy,” says Kessel.

Find Your Perfect Hue

Painting a wall at home can have a mood-boosting effect, says psychologist Nancy J. Stone, PhD, who studies the impact of color. It’s thought that blue is calming (ideal for bedrooms) and green creates a relaxed feeling (good for living rooms). Yellow is said to be cheery — a great kitchen hue.

Go for a Run

Scientists recently confirmed the existence of the endorphin-fueled runner’s high, so get out there and go till you hit your wall. Then ride the exercise buzz...and the sense of satisfaction, whether you made it 1 mile or 10.

Crack Open a Cold One Postsweat

After Ultimate Frisbee with pals, try drinking a beer. It can actually help you rehydrate and prevent muscle pain, says a University of Granada study.

Reprinted with permission of Hearst Communications, Inc.

Warrior of the Light Online

2009-04-27T01:26:00.004+03:00

Warrior of the Light Online

The Warrior of Light can afford to live each day different from the next. He is not afraid of crying over old regrets or feeling happy at new discoveries. When he feels that the hour has come, he casts everything aside and departs for the adventure he has dreamed so long about. When he understands that he is at the limit of his endurance, he leaves the fight, without feeling apologetic for having done one or two crazy and quite unexpected things.

Πως μπορείς να είσαι μόνος;

2009-01-10T12:10:00.011+02:00

Σε μια κοινωνία εξαπάτησης, (σε τελευταία ανάλυση γιατί όλα κάποτε τελειώνουν) μπορεί κανείς να ζει χωρίς κανένα στήριγμα; Η πίστη σώζει. Πίστη σε μια ιδέα, πίστη σε ένα έργο, πίστη σε έναν άνθρωπο, πίστη στους ανθρώπους εν τέλει, που όμως απογοητεύουν γιατί ο σημερινός γείτονας ή φίλος μπορεί να γίνει ο αυριανός εχθρός. Η πίστη όμως σ' ένα απόλυτο, πάνσοφο, παντοδύναμο Ον, το Θεό δηλαδή, ποτέ δεν απογοητεύει γιατί είναι συνώνυμο με την Ελπίδα και ζωή χωρίς ελπίδα δεν μπορεί να υπάρξει...

Μόνο και μόνο η σκέψη προς ένα Ανώτατο Ον γεμίζει την καρδιά αγάπη. Μια ανεξήγητη έστω δόνηση, μια ώθηση προς μια ανώτερη, καλύτερη σφαίρα που δεν γεμίζει φόβο, δέος, αποτροπιασμό... Που είναι σαν μια θαλασσινή αύρα που ζωογονεί μυαλό και αισθήσεις.

Σ' αυτές τις μέρες που συντελείται η γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς που αν και έχουν τόσο υποφέρει δεν δίστασαν να κλείσουν χθες σ' ένα κτίριο αιχμαλώτους στη Γάζα για να τους βομβαρδίσουν την επομένη, ποιος θα δώσει ελπίδα σ' αυτόν τον κατατρεγμένο και απειλούμενο με εξόντωση λαό της λωρίδας; Ο Ομπάμα; Το συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ; Όχι βέβαια!
Η μόνη του ελπίδα είναι ο Θεός και η προσευχή του σ' Αυτόν - να δώσει τέλος στο μακελειό που συντελείται... Να σταματήσει αυτός ο εφιάλτης που θαρρείς έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία μέσα στη μικρή αυτή χώρα που δεν ξέρω πόσοι γνώριζαν πριν την επίθεση, το σημείο της υδρογείου όπου βρισκόταν...
foto: info

2008? Thank God it's over!

2009-01-10T11:58:00.010+02:00

2008? - Thank God it's over!
Le titre n'est pas de moi. Je l'ai emprunté au magazine indien Outlook qui en fait sa Une. Avec, en sous-titre : The worst year in India's history ? Vous aurez noté le point d'interrogation. Réponse en pages intérieures dans un article signé de l'historien Ramachandra Guha, et intitulé The great Indian chaos theory. Non, dit-il, pour tous ceux qui ont vécu 1948 et 1984, 2008 n'est qu'une autre année sanglante dans l'Histoire de l'Inde. La comparaison n'est guère rassurante cependant.
περισσότερα

« Pour tous les citoyens de l'Inde, 2008 a été marquée et blessée par les activités néfastes des fanatiques islamistes, des extrémistes hindous... ; le coup d'arrêt porté à la bonne marche de l'économie indienne ; par les cyclones et les inondations », note Guha. Il mentionne également les attaques contre les chrétiens, dans plusieurs états du sud de l'Inde. Malgré tout cela, 1984 avait peut-être été pire encore, dit-il. Cette année là, après l'assassinat du Premier ministre Indira Gandhi par un de ses gardes du corps Sikh, les hindous avaient lancé des émeutes contre tous les Sikhs du pays. Des pogroms qui s'étaient soldés par des milliers de morts. (συνέχεια)

Blog Namaste Salam - Le Figaro (On ne revient pas indemne d’un voyage dans le sous-continent indien. D’Inde, bien sûr, où se bousculent bruits, couleurs, odeurs, images. Et où se télescopent plusieurs siècles.)

Μια βραδιά στην Τρίτωνος

2009-01-09T00:15:00.022+02:00

"Υπάρχουν πολλοί επιστήμονες που περνούν τον καιρό τους σαδιστικά με το να διορθώνουν λάθη αντί να αναζητούν την αλήθεια" - Μαρία Κιουρί

Αυτό είναι μια αλήθεια που δεν αφορά μόνο στους επιστήμονες. Έχει την εφαρμογή του για όλους και για όλα και για κάθε περίσταση. Όλοι σήμερα καταπιάνονται σε συζητήσεις επί παντός επιστητού. Θύματα ενός κίτρινου τύπου, μιας κατευθυνόμενης πληροφόρησης, προσπαθούν να κρατηθούν από αυτά σαν σανίδα σωτηρίας παίζοντας το ρόλο του καυστικού επικριτή για όσα άσχημα έχουν γίνει (που μπορεί να μην είναι και τόσο άσχημα όσο οι καθοδηγητές τους ισχυρίζονται...), αναλώνονται σε άσκοπες φλυαρίες υπό τύπον κουτσομπολιού αντί να προσπαθούν να κατανοήσουν τι φταίει αληθινά και για το πόσο αυτοί οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι.

Να διορθώσεις με τη φλυαρία είναι αδύνατον. Το μόνο σωστό που μπορείς να κάνεις είναι να διορθώσεις τον ίδιο τον εαυτό σου - να μην πέφτει θύμα του ίδιου του του εαυτού που αρέσκεται στην κακόβουλη αιωνίως κριτική, στην αυταρέσκεια, στον ναρκισσισμό και εδώ χωράει το "δυο μισές αλήθειες κάνουν ένα μεγάλο ψέμα" - ένα σπορ που όλο και περισσότεροι σήμερα καταπιάνονται...

Τι είναι πολιτικός αρχηγός; Ας αναρωτηθούν... Τι είναι πολίτες; Ας αναρωτηθούν. Τι είναι σκεπτόμενος άνθρωπος και όχι φερέφωνο ή κύμβαλο; — Στο χορό των βρυκολάκων του παρελθόντος δεν υπάρχει θέση για καμιά αλήθεια. Αλήθεια είναι ό,τι πηγάζει από μέσα μας, αναδύεται μέσα στη σιωπή των λέξεων, προάγεται με την παρατήρηση του γεγονότος.
Αντί λοιπόν να διορθώνουν τα όσα λάθη έχουν συσωρευθεί σ' αυτόν τον τόπο με μια κριτική επιφανειακή που οδηγεί σε μια Λαζοπουλιακή πλήρη άρνηση των πάντων, ας προσπαθήσουν να αναζητήσουν την αλήθεια και να μη μιλάνε για όσα "έχουν ακούσει".

Ένα κρυφτό με τις λέξεις δεν έχει καμμιά ουσία. Τι κάνει ο καθένας για να πάει μπροστά αυτός το τόπος; Πετάει τα χαρτιά και τα μπουκάλια στα σκουπίδια επιβαρύνοντας το περιβάλλον; Ρίχνει το τσιγάρο και βάζει φωτιά στο δάσος; Βγάζει βόλτα το σκύλο και ρυπαίνει το πεζοδρόμιο; Πετάει το φαγητό; Φωνασκεί στις ταβέρνες και τα εστιατόρια; Γίνεται fashion victim; Κάθεται συνέχεια την τηλεόραση παρακολουθώντας ανούσιες και ψεύτικες σειρές;
Ας αναρωτηθεί τι καλή πράξη έκανα σήμερα. Ας σκεφτεί πως ένας τόπος δεν αλλάζει με την κριτική αλλά με την προσωπική δράση στην κατεύθυνση να γίνει καλύτερος και να βοηθήσει έστω μ' έναν καλό λόγο τον διπλανό του.
Η παρέα είχε μόλις διαλυθεί. Όλοι τους είχαν πει και από κάτι. Πρωταρχικός σκοπός του καθένα ήταν η δική του προβολή, ότι εκείνος ξέρει, είδε, έκανε... Ο άλλος ήταν ασήμαντος μπροστά στη μεγαλωσύνη του δικού του εαυτού που όλα τα ήξερε, όλα τα κατέκρινε... Εδώ δεν μου έρχεται παρά να προσθέσω "Ελλάς το μεγαλείο σου" που σημαίνει Ελλάς τι μεγάλος που εγώ είμαι! Οι υπόλοιποι δεν ξέρουν τι λένε - αν δεν συμφωνούν μαζί μου τόσο το χειρότερο...

Μεγαλύτερος πάντως αχάριστος από τον ευεργετηθέντα δεν υπάρχει. Νομίζοντας πως τον αδικήσανε και πως ο άλλος πήρε περισσότερα, γίνεται επικριτής του ευεργέτη. Εκτός φυσικά από το Κομμουνιστικό Κόμμα που ευεργετήθηκε από όλες τις μετα-χουντικές Κυβερνήσεις αλλά μεγάλη του αδυναμία είναι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εξ ού και τα κεφτεδάκια και οι φιλοφρονήσεις και οι συμμαχίες όσο κι αν η Κα Παπαρήγα βάζει Πασόκ δεξιά στην ίδια πλάστιγγα της ζυγαριάς των εθνικών αδιεξόδων, παρανομιών, παραλήψεων, αβελτηριών και καθυστερήσεων.

Hare Krishna

2008-12-26T12:35:00.000+02:00

Hare Krishna - video powered by Metacafe

Oh Supreme Lord, Why you give us this beautiful creation of Yours and sooner or later you make it disappear from our eyes?

"The thing that frightens me more is that after i close my eyes for ever, this beautiful world will be lost: Trees, flowers, morning breeze that enters through my window, will be then lost for ever!"
Those words before she died, were every day in her thoughts and often i heard her saying them with great sadness...

Krishna, the Supreme Lord says that this world is given to us in order to enjoy it with detachment. It is sure that He will take all his gifts back to his pocession. So, all our work in this world, should be executed with devotion to his Grace and Will for handed -all objects of senses- over to us! But, the determined perspective of complete loss at the End, fills human heart with enormous sadness and distress!

"Αυτό που που στενοχωρεί περισσότερο στη ζωή μου, είναι πως όταν θα κλείσω τα μάτια μου, αυτός ο υπέροχος κόσμος - τα δένδρα και τα πουλιά, ο ήλιος, ο αέρας που μπαίνει στο δωμάτιο μου, όλα όσα αντικρύζω κάθε μέρα και με γεμίζουν χαρά, θα χαθούν για πάντα!"

Αυτή η φράση περνούσε τα τελευταία χρόνια κάθε μέρα απ' το νου της... Κάποιες φορές αυτά τα στενάχωρα λόγια τα έλεγε σε μένα. Την άκουγα με συντριβή να μιλάει για τον αναπόφευκτο δρόμο που την περίμενε... Και ήταν σα μια Ύστατη Εξομολόγηση.

Ο Krishna - ο Θεός, ο Υπέρτατος Δημιουργός λέει πως αυτός ο Κόσμος μας δόθηκε - δεν είναι δικός μας και ότι θα πρέπει να τον απολαμβάνουμε με Απόσπαση. Όμως η θλίψη του Αποχωρισμού απ' αυτόν γεμίζει την ανθρώπινη καρδιά απερίγραπτη συντριβή και στενοχώρια.

Vrinda

2008-12-26T12:14:00.004+02:00

"Το ένα"

2008-12-17T20:55:00.006+02:00

Με την πρόοδο των εμπειριών, ο άνθρωπος μαθαίνει να εφαρμόζει μία δύσκολη αλλά λυτρωτική εσωτερική πειθαρχία: όταν βρίσκεται κάτω από την επήρεια ενός συγκεκριμένου συναισθήματος, δεν προσπαθεί να το ενισχύει λογικά, αλλά το αφήνει απλά να υφίσταται χωρίς να το συνδέει με λογικές σκέψεις. Αυτό απομονώνει το συναίσθημα και το κρατάει ουδέτερο - στις διαστάσεις που ουσιαστικά μπορεί να έχει. βλέπε σχετικά...→ Το ένα

Αυτό στη Βεδική φιλοσοφία ονομάζεται απόσυρση των νοητικών διεργασιών (manas) με την εφαρμογή της οδηγίας σύνδεση στο Παρόν - όπου εκεί μόνο μπορεί να γίνει αισθητή η Ενότητα. Η προσπάθεια σύνδεσης με το "Ένα" απομονώνει το συναίσθημα και καταργεί την προσκόλληση σ' αυτό.

Yoga - Ψυχραιμία μέσα στο χάος

2008-10-03T14:05:00.002+03:00

Ψυχραιμία μέσα στο χάος

Δεν μοιάζει περίεργο πως κάποιες φορές τα πράγματα εξελίσσονται
χαοτικά μέσα σ'αυτόν τον υλικό κόσμο που ζούμε.

Αυτό συμβαίνει συχνά όταν ταξιδεύει κανείς με αεροπλάνο. Π.χ. θέλεις να πας από το Άμστερνταμ στη Βουδαπέστη αλλλά στη συνέχεια, μια τουαλέτα που δεν λειτουργεί σε κάνει να χάσεις την επόμενη πτήση προς Σόφια κι έτσι ξαφνικά βρίσκεσαι σχεδόν άϋπνος καθ' οδόν από Σόφια για Κοπεγχάγη στις 6 το πρωί - τέσσερις ώρες αφότου έφθασες (2 τα ξημερώματα) στη Σόφια.

Δεν έχει νόημα να θυμώνεις και να ενοχλείσαι όταν προκύπτουν τέτοιες καταστάσεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να να προσπαθήσεις να αντιμετωπίσεις το ζήτημσ ψύχραιμα και να προσαρμοσθείς έξυπνα στην κατάσταση. περισσότερα

Καράβι

2008-09-02T12:47:00.013+03:00

Αυτά που γράφει στο ποίημα ο Ν. Βαλλιανάτος είναι σωστά έτσι συνήθως συμβαίνει... Ωστόσο η οπτική αυτή υποδηλώνει πως άλλος κρατά τα ηνία του εαυτού μας - ο καπετάνιος στο ποίημα και κατ' ουσίαν ο μεθυσμένος στουπί ναύτης. ΄Ομως η αλήθεια είναι πως αυτό ισχύει στην περίσταση ενός ταξιδιού, στις καθ' υπερβολήν συνθήκες που θέλουν να υποδηλώσουν με χοντρό μαρκαδόρο την απουσία ενός έρματος, ενός σκοπού.
Στην πραγματικότητα όμως, εμείς οι ίδιοι κρατάμε το τιμόνι του σκάφους της ζωής μας, εμείς είμαστε οι τιμονιέρηδες.

Το ποίημα αυτό είναι πολύ παραστατικό και δείχνει πως βρισκόμαστε συχνά πυκνά σε ρότα που άγνωστο γιατί, δεν μας αρέσει ωστόσο συνεχίζουμε πάντα με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θ' αλλάξουν τα πράγματα... Εναποθέτουμε την πίστη μας στον "τιμονιέρη" αδυνατώντας πιστεύοντας, πως μπορούμε να γίνουμε οι ίδιοι τιμονιέρηδες και να στρίψουμε το τιμόνι ή ν' αλλάξουμε πορεία.
Το άγνωστο γαρ... είναι απειλητικό γιατί δεν το γνωρίζουμε - πως θα ΄ναι αναρωτιώμαστε... Ωστόσο το ίδιο το γνωστό παρόν που βιώνουμε, σίγουρα θα μπορούσε να γίνει καλύτερο ή και συναρπαστικό ακόμα αν οι ίδιοι παίρναμε την απόφαση να το ορίζουμε ή ακόμη καλίτερα αν προσαρμοζόμασταν απολύτως στις ανάγκες και τις επιταγές που αυτό καθορίζει. Τότε θα ήμασταν οι ίδιοι, οι σοφοί τιμονιέρηδες του.

Ο τίτλος του σημειώματος οδηγεί στο ποίημα Καράβι, Ζωγραφικό έργο "Το ναυάγιο της Μέδουσας"

Θεοσοφικό Κίνημα - United Lodge of Theosophists - U.L.T. Αθήνα

2008-04-24T11:28:00.006+03:00

Θεοσοφικό Κίνημα - United Lodge of Theosophists - U.L.T. Αθήνα
Άρρηκτα συνδεδεμένη με το Κάρμα είναι και άλλη μια όψη του νόμου των κύκλων – η Μετενσάρκωση. Το νόημά της είναι ότι ο άνθρωπος, ως στοχαστής, αποτελούμενος από ψυχή, νου και πνεύμα, κατοικεί το ένα σώμα μετά το άλλο στις αλληλοδιάδοχες ζωές του πάνω στη γη, η οποία είναι η σκηνή της εξέλιξής του και όπου πρέπει, σύμφωνα με τους ίδιους τους νόμους της ύπαρξης, να ολοκληρώσει την εξέλιξη που έχει αρχίσει.

Σε κάθε ζωή είναι γνωστός στους άλλους σαν προσωπικότητα, αλλά για την αιωνιότητα είναι ένα άτομο που νιώθει μέσα του μια ταυτότητα που δεν εξαρτάται από το όνομα, τη μορφή ή τη μνήμη. Το φυσικό σώμα είναι απλώς και μόνο το περίβλημα του ανθρώπου, φτιαγμένο από γήινη ύλη, από τα τρία κατώτερα βασίλεια –το ορυκτό, το φυτικό και το ζωικό- ανανεώνεται διαρκώς και φθείρεται μέρα με τη μέρα

Σεφέρης Γ. Μέρες του '45-'51 - Παμμακάριστος

2008-04-24T10:52:00.006+03:00

Σεφέρης Γιώργος - Μέρες του '45-'51 - Ημερολόγιο
Τρίτη, 8 Ιουλίου 1947

Σήμερα στην "ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟ" για ακτινογραφία. Πρώτη φορά που βγήκα από τότε που έπεσα. Η πλάκα δείχνει μια πέτρα στο δεξί νεφρό. Κι αυτό μου θυμίζει κάτι που τόσο συχνά λησμονούμε: πως υπάρχουμε, γιατί κάθε τόσο κάποιος αποφασίζει να δώσει αναστολή της ποινής μας.
Κι όμως να το ξεχνούσα τόσο πολύ; Όταν συλλογιστώ το περασμένο φθινόπωρο στον Πόρο, την απερίγραπτη λαχτάρα που με κυρίευε της κάθε στιγμής, κι εκείνη την ακατανίκητη μέθη για ό,τι ζωντανό.(...)

(...) Αυτός ο ένας που ελέγχεται από τη θέληση του, που έχει υπομονή, και στοχάζεται, και ενεργεί με τη φρόνηση που διαθέτει.
Κι αυτός ο άλλος, που είναι τρελός για το πράγμα που του ταιριάζει, για μια διαβεβαίωση ζωής, έτοιμος να τα παίξει όλα για όλα, σπρωγμένος από μαι "λογική" άλλου τύπου, παντοδύναμη, που του λέει πως αλλιώς τίποτε δεν μπορεί να κρατηθεί στέριο, πως όλα θα χαθούν σα μια φούχτα στεγνής άμμου μέσα από τα δάχτυλα του -
η συγκατοικία αυτών των δυό, διόλου συγκατοικία αγγέλου και κτήνους (και στους δυο, υπάρχει και το αγγελικό και το κτηνώδες), κάποτε υποφερτή, κάποτε τραγωδία.

Και ο τρίτος που παρακολουθεί, δεν εύχεται ούτε ο ένας να λείψει, ούτε ο άλλος.
περισσότερα

Yoga - Η ανάγκη της στιγμής

2008-04-23T13:03:00.001+03:00

Στη Δημιουργία υπάρχει και το καλό και το κακό— Θέση-Αντίθεση-
Σύνθεση. Εκδηλώνεται και το ένα και το άλλο. Είναι σαν μια πάλη των αντιθέτων. Αυτό είναι το παιχνίδι του Απολύτου: H εκδήλωση των τάσεων.

Ο μη ταυτισμένος βλέπει την τάση και την αντιπαρέρχεται γιατί γνωρίζει πως η Αλήθεια βρίσκεται σ' αυτό το παιχνίδι. Δεν προσκολάται σε καμιά από τις δυο τάσεις. Αφήνεται στη στιγμή απερίσπαστος και όπου οδηγηθεί... Τότε μπορεί να διακρίνει την υπέρτατη καλωσύνη του Απολύτου (paramatman) Ήσυχος, απερίσπαστος αφήνεται στη διαδοχή των στιγμών χωρίς προσκόληση.

Αυτό είναι όταν βρίσκεσαι αλήθεια— στο Παρόν - η στιγμή σε οδηγεί. Η ανάγκη της στιγμής. περισσότερα

Υποσυνείδητο

2008-03-03T13:19:00.012+02:00

Πάνω και κάτω απ' το νερό - ΕΡΩΤΗΣΗ: Which has More Impact on Your Life? Which Mind has the Power? ^{Τι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στη ζωή σας; Ποιος νους έχει τη Δύναμη;}

ΑΠΑΝΤΗΣΗ (TRUTH): Whatever your Conscious Mind really believe... ^{Αυτά που πιστεύει η Συνειδητότητα σας.}
ΣΧΟΛΙΟ: Πάνω από το νερό είναι η Συνειδητότητα, κάτω το Υποσυνείδητο. Καταλαμβάνει το ενενήντα τοις εκατό!!!...

Συνειδητότητα

2008-03-03T12:54:00.006+02:00

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ - BLAVATSKY GR

If we are are to open our conciousness towards the divine, than our conciousness must open towards the perceptions and feelings of the Unity of All - which are inherent in it's pure nature.

MΕΤΑΦΡΑΣΗ:
Εάν θέλουμε να ανοίξουμε τη συνειδητότητά μας προς το Θείο, τότε θα πρέπει να την στρέψουμε προς τις προσλήψεις και τα αισθήματα του Απολύτου Όντος έτσι όπως ενυπάρχουν στην ουσία του που είναι αγνή συνείδηση.(περισσότερα)

Νοητικές οδηγίες

2007-09-26T17:04:00.003+03:00

Βρίσκω αυτό το κείμενο πολύ σημαντικό γι' αυτό και το αναδημοσιεύω - καθώς προσφέρεται για μελέτη σε σχέση με την αναζήτηση της σοφίας.

Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη παρατήρηση ούτε κάποια ιδιαίτερη παιδεία ή στοχασμό, για να επισημάνει κανείς το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σαν ζώα, ή σαν προγραμματισμένα αυτόματα, βυθισμένοι στην ανοησία και στην άγνοια και στην αμορφωσιά και στη σκληρότητα και στη μικρότητα, κινούμενοι από τα ορμέμφυτα, τις ψευδαισθήσεις τους, τις κοινωνικές επιταγές και τις επίπλαστες ανάγκες, υπνωτισμένοι, ανήμποροι να κατανοήσουν οτιδήποτε για τον αληθινό εαυτό τους, την ανθρωπότητα και το μυστήριο του κόσμου. Η επισήμανση αυτή είναι μια καταγγελία, η μόνη καταγγελία που αληθινά αξίζει να γίνεται, παντού και πάντα, από όλους μας. Δεν μας αξίζει αυτή η μοίρα. Να το καταγγέλλεις αυτό, όπου σταθείς και όπου βρεθείς, σε όλους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σαν ζώα ή σαν προγραμματισμένα αυτόματα, δεν είναι ζώα ή αυτόματα. (Και δεν είναι στ’ αλήθεια α-νόητοι –δηλαδή, όντα χωρίς νου– αλλά λειτουργούν σαν ανόητοι). Ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό. Κατά τη γνώμη μου, αυτό το «κάτι πολύ παραπάνω» υποδεικνύεται από πέντε πράγματα: από τον Λόγο, από τη Φαντασία, από την Ελπίδα, από την Τέχνη και την Έμπνευση, και από τη Σοφία. Αυτά είναι τα πέντε χαρακτηριστικά που δεν φαίνεται να έχει κανένα άλλο όν γύρω μας, εκτός από τον άνθρωπο. Το παράξενο, όμως, είναι ότι δεν τα έχουν όλοι οι άνθρωποι! Κι επειδή, αυτοί που τα έχουν δεν είναι υπεράνθρωποι ή κάτι τέτοιο, είναι άνθρωποι σαν κι εμάς, αυτό το γεγονός αποτελεί μια πυξίδα για την ανθρωπότητα: ένας φάρος για την πορεία του ανθρώπου. Ποιος ξέρει τι άλλο μας περιμένει –εκτός από τη σοφία– αν αποκτήσουμε, εξερευνήσουμε και χειριστούμε αυτά τα πέντε ολόδικά μας πράγματα σε όλες τους τις δυνατότητες… Η σοφία είναι η αρχή και όχι το τέρμα. Πρέπει να είσαι φιλόσοφος, δηλαδή να είσαι φίλος όλων των σοφών και άρα της σοφίας, να κινείσαι προς τα εκεί, προς την αρχή σου. Πρέπει να δικαιώσεις την ανθρωπότητα. Πρέπει να προσπαθείς με όλες σου τις δυνάμεις να τα καταλάβεις όλα αυτά που σε ξεχωρίζουν από τα ζώα, να τα εξερευνήσεις και να τα αναπτύξεις όσο μπορείς… Και, πάνω απ’ όλα, να είσαι καλός άνθρωπος, καλύτερος άνθρωπος. Να είσαι καλύτερος από αυτόν που ήσουν χθες. Να κοιτάς πίσω σου και να αναρωτιέσαι: είμαι καλύτερος; Και να κοιτάς γύρω σου την κακία, να την εντοπίζεις, αλλά πριν την κατηγορήσεις να αναρωτιέσαι και πάλι: είμαι καλύτερος;
Μη δειλιάζεις να υπερασπιστείς το δίκαιο και να καταγγείλεις την αδικία, όπου βρεθείς μπροστά σε άλλους ανθρώπους.
Όμως, εσύ μέσα σου να ξέρεις πως δίκαιο δεν υπάρχει, ούτε άδικο υπάρχει, αυτά είναι πρόσημα που αλλάζουν από κεφάλι σε κεφάλι, δεν υπάρχει τίποτε παρόμοιο, υπάρχουν μόνο στενές και ανοικτές οπτικές. Έτσι, αρκεί να είσαι εναντίον της αυστηρότητας και της μικρότητας και να τις πολεμάς όταν και όπου εμφανίζονται μπροστά σου. (Αλλά πρόσεξε, πολεμώντας την αυστηρότητα πρέπει να την πολεμάς και μέσα σου, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρέπει να είσαι πολύ αυστηρός με την αυστηρότητα).
Το μεγαλύτερο χάρισμα που είναι δυνατόν να έχει ένας άνθρωπος, είναι να μπορεί να βγαίνει από το σώμα του και να μπαίνει στο σώμα του άλλου, να μπορεί να αφήνει για λίγο τη θέση του και να μπαίνει στη θέση του άλλου (αν είναι δυνατόν, στη θέση όλων των όντων και των πραγμάτων). Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να λειτουργεί όπως λειτουργούν οι άλλοι, ούτε πως πρέπει να αντιμετωπίζει λειτουργικά τα πάντα μ’ αυτόν τον τρόπο. Ας είναι μια πράξη μυστική, προσωπική, έτσι ώστε να μην αποκομίζεις θολές εικόνες από τις καταστάσεις, έτσι ώστε να γνωρίζεις τα ελατήρια των άλλων, έτσι ώστε να μπορείς να δείξεις κατανόηση όταν αυτή απαιτείται να ενεργοποιηθεί. Αυτό μπορεί να λειτουργεί και απλώς ως μια υπενθύμιση ότι εσύ δεν είσαι απλώς εσύ, αλλά είσαι όλος ο κόσμος.
Εσύ είσαι ο κόσμος. Ο κόσμος είναι δικό σου κατασκεύασμα. Είναι αυτό που εσύ βλέπεις, εσύ νιώθεις, εσύ καταλαβαίνεις. Όταν πολεμάς με τον κόσμο, πολεμάς με τον εαυτό σου. Ό,τι βλέπεις στον κόσμο, είναι δικό σου, γιατί το βλέπεις με τα δικά σου μάτια, και ο νους σου αναγνωρίζει μονάχα ό,τι γνωρίζει, δηλαδή μονάχα τον εαυτό του. Όταν διακρίνεις κάτι κακό μπροστά σου, στην ουσία διακρίνεις κάτι κακό μέσα σου. Όταν διακρίνεις κάτι καλό σε οτιδήποτε, είναι γιατί έχεις αυτό το καλό μέσα σου.
Να μη διστάζεις να κάνεις το καλό, παντού και πάντα, αρκεί να θυμάσαι ότι κάτι που είναι καλό για σένα ίσως να μην είναι καλό για κάποιον άλλον. Οπότε, κάτι που «είναι καλό», είναι απλά καλό για τον εαυτό σου. Η λαϊκή ρήση «κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό», εννοεί ότι ο γιαλός θα το φέρει πίσω σε σένα, γιατί σου ανήκει, γιατί το κύμα φέρνει πίσω στο γιαλό ό,τι πετάξεις στο νερό από την παραλία. Αλλά, το κύμα φέρνει πίσω και το κακό.
Ό,τι σε κάνει να νιώθεις καλά, είναι «καλό». Ό,τι σε κάνει να νιώθεις άσχημα, είναι «κακό».
Να παρατηρείς προσεκτικά όλους τους ανθρώπους, αλλά να συναναστρέφεσαι στενά μόνο με ανθρώπους που σου ταιριάζουν, με ανθρώπους που σου μοιάζουν, που είναι σαν κι εσένα. Αν δεν το κάνεις αυτό, θα έχεις πάντα προβλήματα με τους άλλους ανθρώπους. Αν αποτυχαίνεις σ’ αυτές σου τις επιλογές ανθρώπων, σημαίνει πως δεν ξέρεις καλά εσένα, άρα δεν ξέρεις και ποιοι είναι αυτοί που είναι σαν κι εσένα.
Όταν βρίσκεις τον εαυτό σου σε αδιέξοδο, όταν ανακαλύπτεις ότι έχεις πέσει σε παγίδα, το φταίξιμο δεν είναι της παγίδας, αλλά δικό σου, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν προσέχεις πού βαδίζεις. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν κάπου, κι αυτός που θέλει να πάει παντού και να γνωρίσει τα πάντα, δεν χάνει ποτέ τον δρόμο του. Αν νιώθεις χαμένος, σημαίνει ότι δεν γνωρίζεις αρκετά.
Ακολούθα την καρδιά σου. Όπου σου δείχνει η καρδιά σου ότι πρέπει να πας, εκεί να πηγαίνεις. Τα μεγαλύτερα εγκλήματα είναι εκείνα της καρδιάς. Το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορείς να κάνεις είναι να εγκληματήσεις εις βάρος της καρδιάς σου. Αν ακούς τι σου λέει η καρδιά σου, ποτέ δεν θα κάνεις λάθος.
Αλλά πρέπει να απαλλάξεις την καρδιά σου από τις δαγκάνες της έμμονης συνήθειας. Συχνά η καρδιά αγαπά αυτό που απλώς έχει συνηθίσει να αγαπά, κι ο χρόνος μπορεί να τη διαψεύσει.
Να μην αφήνεις την καρδιά σου να κρίνει. Το μυαλό σου είναι αυτό που πρέπει να κρίνει. Η καρδιά νιώθει, και συμβουλεύει το μυαλό και όχι το μυαλό την καρδιά. Το μυαλό σκέφτεται, η καρδιά νιώθει. Έτσι, «ακολούθα την καρδιά σου» σημαίνει «ακολούθα αυτό που νιώθεις» και βάλε το μυαλό σου να σκεφτεί τα υπόλοιπα.
Να προσέχεις όταν κοιτάς. Να κοιτάς πολύ μακριά ή πολύ κοντά. Πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά. Πολύ βαθιά ή πολύ επιφανειακά. Πολύπλοκα ή πολύ απλά. Αλλά στο τέλος να τα κάνεις και τα δύο.
Να στέκεις μακριά από τη μετριότητα. Οι ενδιάμεσες καταστάσεις σχεδόν πάντα καταλήγουν σε κάτι πρόστυχο. (Και η περιβόητη «μέση οδός» είναι μια άλλη λέξη για την πονηριά). Η λέξη «μετριοπάθεια» σημαίνει ότι κάποιος πάσχει από το μέτριο. Να είσαι πολύ μικρός ή πολύ μεγάλος, και να θυμάσαι ότι το μέγεθος είναι αποτέλεσμα σύγκρισης. Να μην αφήνεις να σε συγκρίνουν, να συγκρίνεις εσύ, και τότε εσύ θα χειρίζεσαι τα μεγέθη όπως αποφασίζεις.
Να σέβεσαι τις αντιφάσεις. Ο κόσμος είναι φτιαγμένος απ’ αυτές. Η μεγαλύτερη ελευθερία που θα μπορούσε να έχει ένας άνθρωπος, είναι αυτή που του επιτρέπει να είναι ελεύθερος να αντιφάσκει. Να υπερασπίζεις το δικαίωμά σου να αντιφάσκεις, και να αποδέχεσαι τις αντιφάσεις των άλλων. Όταν η ζωή δεν είναι παρά συνεχής κίνηση και αλλαγή, αναπόφευκτα εσύ που είσαι ζωντανός αλλάζεις από στιγμή σε στιγμή, οπότε το να αντιφάσκεις σημαίνει απλά ότι είσαι ζωντανός.
Να μετανιώνεις πάντοτε για οτιδήποτε κάνεις. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είσαι πάντοτε σε επαφή με τις διαφορετικές πιθανότητες που λειτουργούν στο Σύμπαν, να ξέρεις ότι η πραγματικότητα θα μπορούσε να ακολουθήσει οποιαδήποτε άλλη επιλογή, κι ότι κάπου, κάπως, το έχει κάνει, έστω κι αν την έχεις αφήσει πίσω σου.
Το παρελθόν δεν υπάρχει, ανήκει μόνο στη μνήμη και στη φαντασία σου.
Το μέλλον δεν υπάρχει, είναι αποκλειστικά φανταστική κατασκευή.
Το παρόν δεν υπάρχει, γιατί είναι μια τόσο απειροελάχιστη στιγμή που κανείς δεν μπορεί να τη διακρίνει, παρόλο που όλοι μας στεκόμαστε πάνω της, η σκέψη δεν προλαβαίνει να το σκεφτεί, μπορούμε μόνο να το φανταστούμε.
Μονάχα αυτή η απειροελάχιστη στιγμή υπάρχει στ’ αλήθεια. Εδώ και τώρα. Μόνο αυτή δεν σου ανήκει. Όλα τα άλλα είναι δικά σου.
Το να δεις ένα πράγμα δύο φορές, σημαίνει να δεις δύο διαφορετικά πράγματα.
Πρέπει να μην αφήνουμε τις αποκτηθείσες αντιλήψεις και πεποιθήσεις μας να συσκοτίζουν την παρατήρησή μας του κόσμου, δηλαδή τη Θεωρία μας (ή την Κοσμοθεωρία μας), δηλαδή να μη βλέπουμε τα παλιά πράγματα με τα καινούργια μας γυαλιά, ή τα καινούρια πράγματα με τα παλιά μας γυαλιά. Αν αυτό μοιάζει δύσκολο ή ανέφικτο, πρόκειται για παρεξήγηση, είναι εξαιρετικά απλό: απλά μη σκέφτεσαι όταν παρατηρείς κάτι, σκέψου το αργότερα.
Να είσαι ρευστός και ακέραιος.
Το νερό ρέει συνεχώς, αλλά δεν παύει ποτέ να είναι νερό ή να επιστρέφει πάντα στο νερό. Να είσαι σαν το νερό. Μόνο αν είσαι ρευστός και ακέραιος μπορείς να έχεις ελπίδα.
Βρεθήκαμε εδώ μέσα σε μία τραγωδία. Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του τραγικός. Το μόνο που έχουμε αληθινά δικό μας είναι η ελπίδα. Η υφή του κόσμου αποτελείται από όνειρα και ελπίδα, γιατί ο άνθρωπος αποτελείται από όνειρα και ελπίδα. Αν χάσεις τα όνειρα και την ελπίδα σημαίνει ότι έχασες τον κόσμο. Ότι έχασες τον άνθρωπο. Ότι έχασες τον εαυτό σου.
Τίποτε δεν είναι ψέματα και τίποτε δεν είναι αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να βγει έξω από τα πράγματα για να κρίνει αντικειμενικά τα πράγματα. Όλα είναι υποκειμενικά, γιατί όλοι είμαστε υποκείμενα. Αντικείμενα δεν υπάρχουν.
Να είσαι γενναίος και γενναιόδωρος. Να μη φοβάσαι τίποτε, και να μην κρατάς τίποτε μόνο για τον εαυτό σου, γιατί θα πεθάνεις, και όλα θα χαθούν μαζί σου. Αλλά, ο θάνατος δεν υπάρχει στ’ αλήθεια για εμάς, διότι δεν ξέρουμε τι είναι ο θάνατος, ξέρουμε μόνο τον φόβο του θανάτου. Όταν δεν φοβάσαι, όταν είσαι γενναίος και τολμηρός και γενναιόδωρος, δεν υπάρχει θάνατος για σένα.
Όποιος δεν ελπίζει, δεν πρόκειται ποτέ να βρει το ανέλπιστο.
Κανείς δεν μπορεί να βρει κάτι που δεν έχει ήδη.
Το μόνο που γνωρίζουμε αληθινά είναι ότι είμαστε ζωντανοί. Κι αφού η ζωή είναι τα πάντα, τότε γνωρίζουμε τα πάντα ή θα έπρεπε να γνωρίζουμε τα πάντα. Αν δεν γνωρίζουμε τα πάντα σημαίνει ότι δεν είμαστε αρκετά ζωντανοί. Οτιδήποτε μας αποτρέπει από το να γνωρίσουμε τα πάντα, αυτό είναι ο εχθρός μας, γιατί είναι εχθρός της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ίδια η ζωή. Τα νοήματα δεν υπήρχαν, εμείς είμαστε αυτοί που δίνουμε νόημα στα πάντα.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΚΗΣ

Λωτός

2007-09-26T16:40:00.002+03:00

10 τρόποι για αυτοβελτίωση

2007-09-26T16:33:00.001+03:00

10 τρόποι να γίνεις καλίτερος άνθρωπος - Για να γίνεις εκείνος που θα'θελες να ήσουν...

1. Άσκηση της υπομονής σε ό,τι κάνεις και κατάλαβε πως τα αποτελέσματα απαιτούν χρόνο, αφοσίωση κ σκληρή δουλειά. Περάτωση ενός απλού σκοπού σήμερα, δίνει το έναυσμα για δυσκολότερους στόχους αργότερα.

2. Η κριτική των άλλων είναι εύκολη ενώ για σένα τον ίδιο είναι εξόχως δύσκολη. Κοίταξε ειλικρινά τον εαυτό σου και πες τι θα'θελα ν' αλλάξω στον εαυτό μου; Ποιά είναι τα δυνατά μου σημεία κ ποιές οι αδυναμίες μου; Τι θα'πρεπε ν' αφήσω;

3. Δεν υπάρχει πρόοδος στην δυσαρέσκεια. Τα συναισθήματα συνδέονται απ' ευθείας με τον τρόπο που προσλαμβάνεις τον κόσμο γύρω σου. Βλέποντας τα πράγματα με θετικό τρόπο μπορεί να κάνει τη ζωή σου καλίτερη κ να ενδυναμώσει την εμπιστοσύνη κ αυτοεκτίμηση.

4. Όπως ικανοποιείς τις ανάγκες του σώματος σου έτσι κάνε και για την ψυχή σου. Ο καθένας μας έχει ανάγκη από ανάπαυση, αγάπη κ αποδοχή. Αφιέρωσε τουλάχιστον πέντε αβίαστα λεπτά την ημέρα για διαλογισμό ή άλλη χαλαρωτική ασχολία.

5. Άκου την καρδιά σου. Η λογικότερη, ωφελιμιστικότερη, γρηγορότερη άποψη μπορεί να αντιτίθεται σ' αυτό που ενδόμυχα πιστεύεις κ που μπορί να σε ανταμοίψει περισσότερο. Το να ακολουθείς την καρδιά σου μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη σοφία.

6. Δέξου πως δεν έχεις κανέναν έλεγχο στις πράξεις των άλλων κ ανακάλυψε την ελευθερία που φέρνει η συγχώρεση. Αν αφήσεις όλες τις πληγές του παρελθόντος αυτό θα φέρει ωφέλεια κ στο σώμα σου κ στο πνεύμα σου.

7. Κατάλαβε πως η αποτυχία αν και οδυνηρή, μπορεί κ να είναι ευεργετική. Μάθε απ' τα λάθη σου. Δείξε στους άλλους να κάνουν το ίδιο.

8. Μη σταματάς να μαθαίνεις. Η αληθινή σοφία προέρχεται απ' τη μάθηση κι αυτή μεγαλώνει όσο είσαι ανοιχτός στις νέες ιδέες κ προτάσεις.

9. Ό,τι είναι στο χέρι σου να κάνεις, το ίδιο είναι και να μη κάνεις. Η αυτο-πειθαρχία είναι είναι η πηγή όλων των αρετών. Αποφεύγοντας τοξικές ουσίες κ κρατώντας σώμα κ πνεύμα υγιές, θα σε βοηθήσουν να σταματήσεις τις κακές συνήθειες κ να ενστερνισθείς θετικές στη θέση τους.

10. Τα μέσα για ανάπτυξη κ αλλαγή βρίσκονται μέσα σου κ δεν μεταβιβάζονται σε κανέναν άλλο. Ζήσε τη ζωή σου όπως θα'θελες να είναι, καλλιέργησε την πρόοδο, ανάλαβε ευθύνες κ αγάπα τον εαυτό σου.

Είθε ο ελεήμων Κύριος να δίνει τη χάρη του σε μας κ στις οικογένειες μας. Να μας απαλλάξει απ΄τα προβλήματα κ τις αγωνίες μας δίνοντας μας δύναμη, τύχη, επιτυχία, ευτυχία, μαζί με την ηρεμία της ψυχής μας.

O xορός των Δερβίσηδων

2007-07-23T02:08:00.002+03:00

Μια πολύ ωραία παράσταση στο θέατρο βράχων Υμηττού. Στο πρώτο μισό μια μουσική άγνωστη σε μας -χαρακτηριστική των χωρών της Ανατολής- η μουσική Μεβλεβί - που προετοίμαζε το κλίμα για την έλευση των δερβίσηδων. Στο β΄μέρος παρουσίαστηκαν με σκούρα ράσα σε σχηματισμό ημικυκλίου, κινούμενοι αργά, σταματώντας για λίγο για να χαιρετίσει ο προηγούμενος τον επόμενο με μια ελαφριά υπόκλιση. Στη συνέχεια έβγαλαν τα σκούρα γήινα ράσα κιέμειναν με τα άσπρα ενδύματα που συμβολίζουν το πνεύμα, σε αντίθεση με τα σκούρα που συμβολίζουν τον υλικό κόσμο.

Φορώντας τα γκρίζα φέσια τους στροβιλίζονταν γύρω απ' τον εαυτό τους σαν κουρδιστές μπαλαρίνες συνεχίζοντας το αέναο ημικύκλιο που συμβολίζει την κίνηση των πλανητών γύρω απ' τον ήλιο και τη σελήνη. Ποτέ δεν έκαναν ένα παραπάτημα - ανάλαφρες και χαριτωμένες φιγούρες στριφογύριζαν με κλειστά μάτια σε μια απόλυτα ελεγχόμενη έκσταση -γιατί σε δεδομένη στιγμή σταματούσαν ακαριαία- στους ήχους της παραδοσιακής μουσικής τους. Σα να ήταν έτσι φτιαγμένοι - να συνταιριάζονται με την κυκλική κίνηση του σύμπαντος, στην ασταμάτητη εκδήλωση αφοσίωσης και λατρείας προς το Υπέρτατο Όν.
Το θέατρο ήταν γεμάτο, κι ήταν ακόμη μια φορά που το Αθηναϊκό κοινό θαύμασε τον χορό των Δερβίσηδων, του Σουφικού τάγματος των Μεβλεβί Ντερβίς.
Δες σχετικό video πηγή: - "You tube"
Αξίζει κανείς ν' ανέβει ως την εσχατιά αυτή του Δήμου Βύρωνα, που αυτό το καλοκαίρι έδειξε δείγματα μεγάλης καλιτεχνικής ευαισθησίας. Το μέρος όπου βρίσκεται η καντίνα του θεάτρου είναι πολύ όμορφο με γκαζόν και ωραία τραπεζάκια, επίσης το πάρκιν είναι τεράστιο.

Προσεχής εκδήλωση - ο Ιταλός τραγουδιστής Λούτσιο Ντάλα - στις 30 Ιουλίου.

Η ισχύς του Απολύτου

2007-07-11T14:25:00.001+03:00

Δεν πρέπει κανείς να θεωρεί πως η ισχύς του Απολύτου είναι ατελής παρατηρώντας όλες τις υφιστάμενες "αδικίες".
Τουναντίον πρέπει να εξερευνήσει αυτή τη λογική που τις κάνει να θεωρούνται σαν τέτοιες.

Παίρνοντας ως δεδομένη τη δύναμη του Απολύτου, θεωρώντας πως υπάρχει μέσα σε όλους και όλα, το να κρίνουμε αρνητικά κάθε του -στα μάτια μας- έκφανση, σαν δυσμενή, ατελή, μειονεκτική, προβληματική ή ό,τι άλλο- δεν έχουμε καταλάβει πως στην ατέλεια έγκειται η απεριόριστη Τελειότητά του.
Η δύναμή του Τέλειου ενυπάρχει μεγαλουργώντας μέσα στην αδυναμία. Μεγαλύτερη όμως αδυναμία η δική μας - να καταλάβουμε αυτή τη δύναμη. Που αρέσκεται να τα δοκιμάζει όλα και να παίζει με όλα. (Αξελός)Τι είναι μια αρνητικότητα παρά η ως το έσχατο έπακρο τήρηση του νόμου των Αιτίων και των Αποτελεσμάτων. Εκεί και παρεμβαίνει ενυπάρχοντας με όλο του το Μεγαλείο μέσα σ' αυτή τη -κατά τον κόσμο τον Φαινομενικό δυσμένεια.

Δοκιμάζει τη δύναμή του να αντέχει, να πονά, να μην έχει να φάει, να κοιμηθεί, ακόμη και να είναι βαριά άρρωστος, κ.λ.π. Απ' αυτή τη δοκιμασία εξέρχεται κανείς με όλο τον πλούτο της γνώσης του Απολύτου στα χέρια του διότι έχει πλήρως κατανοήσει πως το Αποόλυτι κι εκείνος ήταν το ίδιο και το αυτό.
Αυτό είναι το δώρο του -να έχει εισέλθει με όλο του το Μεγαλείο στον κάθε ένα από μας που δυστυχεί- να του έχει απλόχερα προσφέρει όλη του τη Δύναμη και τη Σοφία.

Εμείς πρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη λογική. Να καταλάβουμε πως μπροστά στην κάθε "δυστυχία" βρίσκεται το Απόλυτο Όν που μας ζητά να υποκλιθούμε μπροστά στη δύναμη και τη σοφία του - πως αυτός που έχει προσωρινά ενδυθεί το σκούρο ένδυμα της πιο σκοτεινής Απελπισίας είναι το ίδιο το Απόλυτο Όν.

Εγκαταλείψου σε μένα

2007-05-04T02:34:00.001+03:00

Άφησε κάθε άλλη μορφή θρησκείας κι εγκαταλείψου απλώς σε Μένα. Εγώ θα σε ελευθερώσω απ' όλες τις συνέπειες των αμαρτιών σου. Μη φοβάσαι (B.G. 18-66)

SERVA - DHARMAN PARITY YAJYA
NAM EKAM SARANAM VRAJA
AHAM TVAM SERVA - PAPABYH
MOKSA SAYI8 YAMI MA SUCAH
Bhagavad Gitta as it is - Chapter 18, verse 66

Το Ιράν και τα πυρηνικά όπλα

2007-04-02T22:26:00.002+03:00

Mon Apr 2, 2007 2:38PM EDT
By Guy Faulconbridge

MOSCOW (Reuters) - Russia's leading nuclear scientist said on Monday that it was just a question of time before Iran developed a nuclear weapon and it should be stopped.

The Islamic republic, facing a showdown with the United States over its nuclear ambitions, clearly has the know-how to make atomic weapons, said Yevgeny Velikhov, a leading physicist and close associate of Russian President Vladimir Putin.

"From a scientific point of view of course they could create nuclear weapons," Velikhov, president of Russia's Kurchatov Institute, told reporters. "When they could do it is a more difficult question."

"If you remember, U.S. scientists expected the Soviet Union would only be able to create a nuclear bomb by around 1954 at the earliest," he said.

"They were rather surprised when we created one in 1949," he said with a chuckle. Velikhov trained under Igor Kurchatov, the leader of the Soviet atomic bomb project.

The United States and European Union powers suspect Iran wants to build nuclear arms while Tehran says its nuclear fuel program is meant only for civilian power generation.

"If they have decided to create nuclear weapons, then they could create them," said Velikhov, who was part of Putin's 2004 re-election campaign team.

"It is important that Iran does not get nuclear weapons. If Iran gets nuclear weapons it will be very negative for the security of the whole world."

ENRICHING URANIUM

Western powers persuaded the U.N. Security Council to impose sanctions on Iran over its refusal to stop enriching uranium in centrifuge machines. The program remains at the research stage but Iran aims to ramp it up to "industrial-scale" enrichment later this year.

Russian officials have said it would take Iran years to assemble nuclear warheads and that Tehran has a right to develop civilian nuclear power.

But analysts say Moscow has toughened its policy toward Iran -- including a delay to the Bushehr nuclear power station which Russia is helping build -- over concerns about Tehran's nuclear program and worries about a war in the Gulf.

Most diplomats and nuclear experts believe Iran remains a few years away from bomb capacity as it has yet to overcome technical problems such as older centrifuges prone to cracking and overheating, and impurities in uranium feedstock.

They cannot rule out Iran might have made more progress at secret military facilities, but there is no intelligence pointing to clandestine activity at this time.

A Vienna-based diplomat familiar with International Atomic Energy Agency (IAEA) monitoring said Iran had already grasped enrichment technology so Western powers should focus on trying to limit the program rather than shut it down.

"In fact, however, they already have enrichment technology. To continue to insist on zero centrifuges is doomed to failure and bound to drive Iran to further reduce the IAEA's access."

Velikhov, who devoted his life to nuclear technology, said the world's nuclear powers should reject nuclear weapons.

"I consider biological, chemical and nuclear arms should be forbidden and that the holding and development of nuclear weapons should be considered a crime against humanity.

"I think all states should reject nuclear weapons, including the U.S. and Russia," he said.

(Additional reporting by Mark Heinrich in Vienna)

Μόνιμη διεύθυνση άρθρου

Καθήκον

2007-03-14T08:29:00.003+02:00

Πρέπει να ασκείς τα δικά σου καθήκοντα και όχι εκείνα των άλλων. Ιδού μια φράση με ύψιστο ενδιαφέρον. Κάθε μέρα επωμίζεται κανείς διάφορα καθήκοντα. Πρέπει να τα φέρει εις πέρας. Πρώτο καθήκον να ντυθεί, να ετοιμαστεί, να φάει το πρωϊνό του ενδεχομένως. Μετά ακολουθούν όλα τα άλλα: Δουλειά, ψώνια, φροντίδα για το σπίτι, πληρωμές λογαριασμών κλπ.

Διακρίνει κανείς πως λίγοι αντλούν ενδιαφέρον ή απόλαυση από τα καθήκοντα. Αντίθετα προτιμούν να κάθονται και να βλέπουν τηλεόραση ή να τρώνε με συντροφιά φίλων. Η λέξη καθήκον έχει γίνει κάτι σαν φορτίο που εμποδίζει την απόλαυση.
Και όμως να πράττεις το καθήκον είναι ύψιστη εντολή σε όλες τις θρησκείες και αναφέρεται και στις ουπανισάδες (αρχαία ινδικά κείμενα).

Εκείνος που ασχολείται με τα αλλότρια πράγματα και όχι με τα δικά του πράττει άσχημα.

Τι σημαίνει αυτό; Να ασχολείται συστηματικά με ζητήματα που δεν τον αφορούν. Που δεν απαιτούν κάποια δράση εκ μέρους του προς κάποια ορισμένη κατεύθυνση. Να κάθεσαι και να σχολιάζεις είναι μια προσφιλής ασχολία. Να σχολιάζεις ό,τι πέφτει στην αντίληψη σου -από ταινίες, ρούχα που φορά ο άλλος ή με δραστηριότητές του.
Ο άλλος είναι πάντα ένα έναυσμα για κουβέντα. Τι έκανε, που πήγε, πότε τον είδες, τι ελέχθη μεταξύ σας κλπ.
Έτσι τυρβάζοντας κανείς με τα αλλότρια, ξεχνά τα δικά του καθήκοντα. Αποφεύγει να κουραστεί, αποφεύγει να διεκπεραιώσει και αναβάλει συνέχεια. "Άσε ας τ' αφήσω για άλλη μέρα" - αυτό ή εκείνο. Έτσι ξεπερνά τα εμπόδια που νομίζει πως τον δυσκολεύουν, πως δεν τον αφήνουν να απολαύσει τη μέρα του κι αυτό ονομάζεται "ωχ-αδελφισμός".

Περίπου έτσι εξελίσσονται τα πράγματα κι αυτό ονομάζεται και "εφησυχασμός". Όταν κανείς δεν θέλει να πράξει, να δει κατάματα τις υποχρεώσεις του - σαν πολίτης, σαν άνθρωπος προς άνθρωπο, σαν άτομο μέσα σε μια οικογένεια, σαν άτομο μέσα στο γίγνεσθαι του καιρού του.

Καθήκον είναι να φτιάξεις το μεσημεριανό φαγητό, να πλύνεις τα ρούχα σου, να μαζέψεις το σπίτι, να φροντίσεις τον διπλανό που έχει ανάγκη κλπ. Κλείνεις τ' αυτιά και τα μάτια; Παραβαίνεις την έννοια του καθήκοντος.
Μέσα σε μια κοινωνία εφησυχασμού και αδιαφορίας πως μπορεί το άτομο να πορευτεί και να πράττει; Εδώ μπορεί να σου επιτεθεί στο δρόμο κάποιος για να σου πάρει το πορτοφόλι, το ρολόι - οτιδήποτε και ο άλλος που περνά δίπλα να συνεχίσει το δρόμο του.
Το "ο σώζων εαυτόν σωθήτω" είναι περίπου ένα πιστεύω στους σημερινούς καιρούς. Όμως αυτό είναι λάθος. Μόνο στη φροντίδα, στην εκτέλεση του καθήκοντος βρίσκεται η σωτηρία από τα ζιζάνια που δηλητηριάζουν την ψυχή. Η ελευθερία έγκειται στην απαγκίστρωση από αυτά.

Διατηρώντας τον εαυτό αγνό

2007-03-01T15:21:00.005+02:00

The Old Paths » Quotes: "Keeping Oneself Pure"
He that is born of God keeps himself ( 1 John 5:18 in the NET Bible(r)' John 5:18)

Ένας άνθρωπος που ξαναγεννιέται προσέχει για την ψυχή του. Προσπαθεί να αποφύγει την αμαρτία και όλα όσα οδηγούν σ' αυτήν. Προσέχει τις παρέες του. Γνωρίζει πως οι κακιές συναναστροφές διαφθείρουν την καρδιά και πως το κακό είναι πιο θελκτικό από το καλό —όπως οι αρρώστιες είναι μεταδοτικές και όχι η υγεία. Προσέχει για το πως καταναλώνει τον καιρό του. Πρώτο του μέλημα είναι να τον περνά αποδοτικά.

Επιθυμεί να ζει όπως ο στρατιώτης σε μια εχθρική χώρα. να φορά την πανοπλία του συνεχώς και να είναι προετομασμένος για τον πειρασμό. Είναι σε επαγρύπνηση, ταπεινός και γεμάτος ευγενική καρτερία. Τι θα μπορούσε να πει για κείνον ο Απόστολος; "Έχεις γεννηθεί ξανά;"

Σκιές

2006-04-30T11:31:00.001+03:00

Σκεφτόμουν πράγματα περασμένα. Εδώ μπροστά μου, ξεπρόβαλλαν σκιές, αχνές και χωρίς χρώμα. Θυμάμαι πριν ένα μήνα που είχα πάει σινεμά. Τις κυλιόμενες σκάλες με τη τζαμαρία μπροστά μου να προβάλει την Ακρόπολη. Όσο ανέβαινα τόσο έβλεπα τη συνολική εικόνα. Το λόφο με τα απλωμένα στα πόδια του κτίρια στεφανωμένο απ' τον φωτισμένο Παρθενώνα. Σε λίγο στο διάδρομο με τη παχιά μοκέτα οι αφίσες των ταινιών να παρελαύνουν καθώς προχωρούσα για την αίθουσα όπου θα έβλεπα το έργο. Τα φώτα έσβησαν κι ο κόσμος βυθίστηκε στην ταινία. Εκεί μπροστά στα μάτια σου ανοιγόταν ένας άλλος κόσμος.

Όπως τώρα που αναπολώ τη βραδιά. Ένας άλλος κόσμος είναι πια και η Ακρόπολη, και οι κυλιόμενες σκάλες και τα πρόσωπα που κινιόντουσαν τότε γύρω μου. Όμως καθώς τώρα το σκέπτομαι, λείπει απ' αυτή την αναπόληση το αίσθημα. Αυτό που αισθανόμουν καθώς παρακολουθούσα το έργο, η γεύση του ποπ-κορν, η ανάταση που ένοιωσα τότε βλέποντας το λευκό φωτισμένο Παρθενώνα. Λείπει το αίσθημα και μοιάζεις αναπολώντας τα, με ψυχρό παρατηρητή ενός θολού -σαν εικόνα που καθρεφτίζεται στα νερά μιας ακύμαντης λίμνης- τοπίου.

Αν διαπιστώσεις πως δεν μένει παρά το "χνάρι" των πραγμάτων -που όσο πιο απομακρυσμένα είναι τόσο πιο σβησμένο μοιάζει- καταλήγοντας σε μια μακρινή -ζωντανή αλλά θολή πάντως, ψυχρή θύμηση μες το διάβα του χρόνου, αναρωτιέσαι αν όλα όσα βιώνεις είναι ψευδαπάτες.
Η πραγματικότητα είναι χειροπιαστή όσο τη διαμορφώνεις ο ίδιος. Απαιτεί τη δική σου παρέμβαση που όταν εκλείψει χάνει την υπόσταση της σαν πραγματικότητα και γίνεται σκιά του παρελθόντος. Τώρα βρέχει είναι σίγουρο. Αύριο όμως μπορεί να 'χει ήλιο. Αφού λοιπόν χάνεται η βροχή και το αίσθημα που προκαλεί ανάλογα στον καθένα, η βροχή είναι κι αυτή ψευδαπάτη.

Η ουσία βρίσκεται μέσα μας και σ' αυτό που είμαστε αληθινά. Ποιοι είμαστε; Κάποιοι που συνέχεια αλλάζουν βιώνοντας ολοένα καινούργιες καταστάσεις ωστόσο πιστεύουμε πως είμαστε κάτι αμετακίνητο, πάντα ίδιο, αναλλοίωτο. Λέμε είμαι ο τάδε, ο δείνα. Σαν αυτό το κάτι να είναι παγιωμένο. Εκεί είναι το λάθος μας και δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα πράγματα και πως αυτά αληθινά συμβαίνουν. Το τοπίο της ζωής μας θα παραμένει έτσι πάντα θολό και απειλητικό σαν ένα άγνωστο πρόσωπο που κοιτάζουμε στον καθρέφτη.

Calm

2006-04-08T13:51:00.004+03:00

Κοιτώντας αυτή την εικόνα τι παρατηρείς; Αποχρώσεις του μπλε και του γκρι, οριζόντιες ευθείες γραμμές. Η μια διαδέχεται ήρεμα και αρμονικά την άλλη. Μια ήσυχη, χωρίς κυματισμούς θάλασσα; Ένα απαλό άκουσμα; Το θρόϊσμα των φύλλων των δένδρων στο γαλάζιο τ' ουρανού; Μια λίμνη με απαλούς φωτεινούς αντικατοπτρισμούς;

Ο κατάλογος δεν τελειώνει... Όλα είναι στο μυαλό σου - την ηρεμία του γαλάζιου διαδέχεται η σταθερότητα του γκρί ή το αντίθετο... Ποιο προηγείται η ηρεμία ή η σταθερότητα. Είναι για μένα το ίδιο. Αν είσαι ήρεμος είσαι σταθερός αν είσαι σταθερός είσαι και ήρεμος. Αυτή είναι η πεμπτουσία της Γνώσης και της Σοφίας.

Σισυφιακή πορεία

2006-04-08T13:05:00.005+03:00

Στο παλιό καφενεδάκι, κάτω από δυο πανύψηλες θροϊζουσες λεύκες, καθόμασταν με κάτι παλιούς φίλους. H πόλη, λαχανιασμένη ακόμη απ' τον κάματο της μέρας άρχιζε σιγά-σιγά να ξαποσταίνει. Τα κτίρια αποτίνασσαν τη ζέστη της μέρας, οι γραμμές τους μαλάκωναν καθώς βυθίζονταν στο σκοτάδι.

Τι γυρεύαμε τούτη την ώρα εκτός από το ν' αφουγκραστούμε τον κτύπο της καρδιάς της γκρίζας τσιμεντούπολης καθώς η σκόνη, οι θόρυβοι, καταλάγιαζαν —όσο εξέπνεε η αγχωτική τροχιά της. Παραγγείλαμε παγωμένες μπύρες. Δροσίζοντας τα χείλη μας σιγά-σιγά αναπτερωνόταν η ελπίδα μας για μια ανακτημένη ποιότητα ζωής, μέσα σ' αυτούς τους τοίχους όπου περιφέραμε μια μοναξιά που αντλούσε κουράγιο να συνεχίζει να υπάρχει μέσα από εκείνα που την έτρεφαν: Τη βαθύτερη γνώση πως βρισκόμασταν σε μια πορεία σισυφιακή, μόνοι —κι αυτό αντί να είνα η ήττα μας, έπρεπε να γίνει η δύναμη μας.
Απέναντι απ' το παλιό εκκλησάκι, η συζήτηση οδηγήθηκε σε κάποιον μοναχό που είχαμε προ ετών συναντήσει. Μια παράξενη απάντηση στην πρόκληση της ζωής —ν' απαρνηθείς τα εγκόσμια, να ενδυθείς το ρούχο της απόλυτης παραίτησης και της υποταγής στην απώτατη μοίρα του ανθρώπου που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ένωση με το Θείο.

"Θυμάστε, τότε μας είχε δεχτεί, στο πρόσωπο μας διαγραφόταν η δυσπιστία -ερχόμασταν ανέμελοι, με τη δίνη της ύλης να συμπαρασύρει τα βήματα μας, ανυποψίαστοι για μια πορεία δύσκολη που διαπερνάται σ' όλο της το φάσμα απ' το χρόνο που δεν αντιμετωπίζεται, απ' την απώλεια αγαπημένων προσώπων, από την αίσθηση πως ποτέ, τίποτε δεν είναι αρκετό. Είχαμε πάει να τον βρούμε σαν κάτι αξιοπερίεργο, που θα μας συμβούλευε για ένα μέλλον που αγωνιούσαμε να μάθουμε - μας άφησε στην άγνοιά μας, του είχαμε φανεί πως δεν είχαμε και τόσο την ανάγκη του, τι να μας έλεγε;

Για υπομονή, περισυλλογή, αποδοχή, καρτερία; Για κάποια άλλη μορφή που θα έπαιρνε η ύπαρξη μας κάποτε; Είχε καταλάβει, πως εμείς θέλαμε το Τώρα, να μας το περιγράψει χαρμόσυνο —προπομπό σπουδαίων συμβάντων που θα ικανοποιούσαν τη νεανική μας ματαιοδοξία. —περισσότερα

Μια μέρα θα μπορείς να φεύγεις απ' το σώμα

2006-04-08T13:00:00.003+03:00

Κατά τη διάρκεια του διαλογισμού, μια μέρα θα αντιληφθείς πως έχεις χωριστεί απ' το σώμα σου. Θα αισθανθείς χαρά ανάμεικτη με φόβο. Χαρά για την αίσθηση της κατοχής ενός νέου ελαφρού, αστρικού σώματος και φόβο για την επιβίβαση σου σαν σ' ένα ξένο, άγνωστο αεροπλάνο. Στην αρχή αυτή η νέα συνειδητότητα σε κάνει να αισθάνεσαι πολύ άβολα μέσα στο νέο όχημα -όπως ένα μικρό σκυλάκι οκτώ-δέκα ημερών που μόλις ανοίγει τα μάτια του στον κόσμο. Αισθάνεσαι ένα καινούργιο ελαφρύ, αέρινο σώμα να διαπερνά μια κυκλική, δονούμενη, περιορισμένη αστρική ατμόσφαιρα μέσα σε εκλάμψεις χρυσού φωτός που εμποτίζει αντικειμένα, υπάρξεις κλπ. Αισθάνεσαι πως κινείσαι ή αιωρείσαι και κατά συνέπεια εγείρεται ο φόβος της πτώσης μέσα σου.

Όμως ποτέ δεν πέφτεις, αλλά η νέα εμπειρία γεννά νέα αισθήματα και αισθήσεις στην αρχή. Το πως έφυγες απ' το σώμα παραμένει άγνωστο. Ξαφνικά χωρίζεσαι και ξεκινάς στο νέο όχημα, μερικές φορές μέσα σε μια γαλάζια σφαίρα γύρω σου, άλλες φορές πάλι μέσα σε αναλαμπή αναμεμειγμένη με σκοτάδι άλλοτε πάλι, μέσα σ' ένα εξαιρετικά έντονο φως που διαπερνάται από χρυσές και κίτρινες εκλάμψεις. Η χαρά σου είναι απερίγραπτη και δεν εκφράζεται με λόγια. Μόνο εσύ αντιλαμβάνεσαι την εμπειρία (Anubhava). Χωρίς να γνωρίζεις για το πως άφησες το σώμα, ωστόσο είσαι πλήρως καθησυχασμένος ότι θα ξαναγυρίσεις. Αισθάνεσαι πως εισχωρείς απαλά και σιγά από μια μικρή δίοδο με αιθερική αίσθηση. Σαν αέρας που μπαίνει από ένα παράθυρο, εισέρχεσαι με το νέο αστρικό σώμα ξανά πίσω στο φυσικό σώμα.

Πιστεύω πως εξέφρασα την ιδέα ευκρινώς. Μόλις επιστρέψεις εύκολα μπορείς να ξεχωρίσεις τη ζωή στο χοντρό από εκείνη στο λεπτό όχημα. Αισθάνεσαι μια απέραντη επιθυμία να αισθανθείς εκ νέου εκείνη τη συνειδητότητα και να παραμείνεις για πάντα εκεί. Όμως δεν το κατορθώνεις παρά για ένα διάστημα μόνο πέντε με δέκα λεπτών. Ειδικότερα, στην αρχή, δυσκολεύεσαι ν' αφήσεις το σώμα με τη θέληση σου, μέσω απλής θέλησης. Τυχαία μετά από προσπάθειες, αποσπάσαι από το σώμα μια φορά το μήνα κατά τη διάρκεια του Sadhana. Εαν όμως επιμείνεις συστηματικά και με πείσμα, θα μπορείς ν' αφήνεις κατά βούληση το σώμα και να παραμένεις στο νέο αεροπλάνο για μεγαλύτερο διάστημα με το νέο λεπτό σώμα σου. Αισθάνεσαι ασφαλής από την από-ταύτιση με το σώμα. Τότε λέγεται πως κατέκτησες την Deha-Adhyasa -τότε μόνο- όταν θα μπορείς ν' αφήνεις κατά βούληση το σώμα και να παραμένεις στη νέα περιοχή για μεγαλύτερο διάστημα -δυο τριών ωρών. Τότε η θέση σου θα είναι εντελώς σίγουρη.

Η πρακτική της mauna και του σταθερά κανονικού διαλογισμού είναι απολύτως απαραίτητη για να φθάσεις σ' αυτό τον στόχο. Μετά από συνεχή σκληρή προσπάθεια θα μπορείς να χωρίζεσαι απ' το σώμα συχνά. Μόλις κοπάσουν οι σκέψεις και σιγήσει το μυαλό, η διανοητική συνήθεια -του να ξεγλυστράει κανείς απ' το σώμα του- συντελείται αυτόματα. Χωρίς καμμιά δυσκολία.
Μια μέρα θα μπορείς να φεύγεις απ' το σώμα
Sankarshan Das Adhikari

Gourjieff

2006-04-08T12:47:00.002+03:00

Μια σημαντική στιγμή στην εργασία κάποιου είναι όταν αρχίζει να διακρίνει την προσωπικότητα του (επίκτητη) από την ουσία του (εξ υπ' αρχής).
Το αληθινό Εγώ, η ατομικότητα, μπορεί να βελτιωθεί μόνο από την ουσία του.
Μπορεί κανείς να πει πως η ατομικότητα είναι η ουσία επαυξημένη, ωριμασμένη.
Αλλά για να μπορέσει η ουσία να μεγαλώσει πρώτα απ' όλα είναι απαραίτητο να αδυνατίσει η συνεχής πίεση της προσωπικότητας (επίκτητη) επάνω στην ουσία (εξ υπ' αρχής).

Ορισμένες διδασκαλίες συγκρίνουν τον άνθρωπο μ' ένα σπίτι με τέσσερα δωμάτια. Ο άνθρωπος ζει στο μικρότερο και φτωχότερο των άλλων ώσπου να μάθει για την ύπαρξη των άλλων τριών που είναι γεμάτα θησαυρούς. Μόλις το μάθει, αρχίζει να ψάχνει για τα κλειδιά αυτών των δωματίων και ειδικά του τέταρτου και πιο σημαντικού. Μόλις το βρει, αληθινά τότε γίνεται ο κύριος του σπιτιού, τότε μόνο το σπίτι πράγματι του ανήκει καθ' ολοκληρίαν και δια παντός.

Το πλήθος ούτε θέλει ούτε ψάχνει για τη γνώση, οι αρχηγοί του μέσα στις επιδιώξεις τους προσπαθούν να δυναμώσουν το φόβο του και την απέχθεια του για ό,τι καινούργιο και άγνωστο.
Μόνο ένα πράγμα είναι βέβαιο: η σκλαβιά του ανθρώπου μεγαλώνει κι αυξάνεται. Ο άνθρωπος γίνεται ένας πρόθυμος σκλάβος. Δεν χρειάζεται πλέον αλυσσίδες - αρχίζει να αρέσκεται στη σκλαβιά, να είναι γι' αυτήν υπερήφανος. Κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο για τον ίδιο.

Δεν υπάρχει υποχρεωτική, μηχανική εξέλιξη. Η εξέλιξη είναι προϊόν της ενσυνείδητης προσπάθειας. Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της συνειδήσεως του και αυτή η "συνείδηση" δεν μπορεί να εξελιχθεί ασυνείδητα.
Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της θέλησης του, κι αυτή η "θέληση" δεν μπορεί να αναπτυχθεί άθελα του.
Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της δύναμη του να πράττει και το να "πράττει" δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα των πραγμάτων που "συμβαίνουν".
Πρόοδος και Πολιτισμός στο αληθινό τους νόημα μπορούν να συντελεσθούν μόνο σαν αποτέλεσμα ενσυνείδητης προσπάθειας. Δεν μπορούν να επιτευχθούν σαν αποτέλεσμα ασυνείδητων μηχανικών πράξεων.
Από τις εκδηλούμενες επιθυμίες, μόνο μια είναι θεμιτή - η επιθυμία να είσαι "κύριος του εαυτού σου" διότι χωρίς αυτή την επίτευξη, τίποτα δεν είναι δυνατό.

Όλα εξαρτώνται από όλα, όλα σχετίζοντα τίποτε δεν υπάρχει από μόνο του. Εντούτοις το κάθε τι συντελείται από μόνο του, σύμφωνα με τους δικούς του ενυπάρχοντες λόγους. Εάν οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί όλα θα ήταν διαφορετικά. Είναι αυτά που είναι εξ υπαρχής κι έτσι όλα γίνονται σύμφωνα μ' αυτό το ιδίωμα.
Η εξέλιξη του ανθρώπου μπορεί να εκδηλωθεί μόνο σαν το αποτέλεσμα της εξέλιξης μέσα του αυτών των δυνάμεων και δυνατοτήτων που δεν μπορούν να αναπτυχθούν από μόνες τους αν βιώνονται μ' έναν μηχανικό τρόπο. Μόνο αυτό το είδος της ανάπτυξης, μόνο αυτό το είδος της ωρίμανσης κάνει την αληθινή ανάπτυξη του ανθρώπου. Δεν υπάρχει άλλη ανάπτυξη πουθενά αλλού.

Φανταστείτε πως καθόμαστε εδώ συζητώντας για τη θρησκεία και πως η βοηθός Μάσα ακούει τη συζήτηση μας. Αυτή φυσικά καταλαβαίνει αυτά που λέμε με τον δικό της τρόπο κι επαναλαμβάνει ό,τι κατάλαβε στον θυρωρό Ιβάν. Ο θυρωρός Ιβάν πάλι καταλαβαίνει με τον τρόπο του και επαναλαμβάνει ό,τι άκουσε στον αμαξά Πέτρο που μένει παρα δίπλα. Ο αμαξάς Πέτρος πηγαίνει στην εξοχή και ξαναδιηγείται στο χωριό ό,τι άκουσε στην πόλη. Νομίζετε πως αυτό που ξαναδιηγείται μοιάζει καθόλου με αυτά που εμείς εδώ λέγαμε;

Αυτό ακριβώς είναι η σχέση μεταξύ υπαρχόντων θρησκειών και αυτού που θα μπορούσε να ήταν η προέλευση τους. Όλα - διδασκαλίες, παραδόσεις, προσευχές, έθιμα, έρχονται σε μας όχι από πέμπτο αλλά από εικοστό-πέμπτο χέρι και φυσικά όλα έχουν αλλοιωθεί πέρα από την αληθινή τους σημασία και κάθε τι σημαντικό έχει ξεχαστεί από καιρό πριν.
Όλα τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο του P.D. Ouspensky "Σε αναζήτηση του θαυμαστού" Εκδόσεις Penguin Books